Mi Propia Vida

Mijn Eigen Leven

Mi Propia Vida

Nu alles zo slecht gaat en de toekomst niet te zien isAhora que todo está tan mal y que el futuro no se ve
Op een pad zo donker, zelfs in dromen stop ik nietEn un camino tan oscuro, ni soñando pararé
Voor één keer voel ik dat we vandaag echt samen zijnPor una vez siento que hoy vamos unidos de verdad
In een capsule die reist op zijn eigen snelheidEn una cápsula que viaja a su propia velocidad

En als we lachen is dat goedY si reímos está bien
(Laten we de ernst achter ons laten)(Abandonemos la solemnidad)
Als we in deze trein stappenSi nos subimos a este tren
(Om te lachen en niet om te huilen)(Para reír y no para llorar)

Het lot wacht daar op me, maar het ontsnapt aan mijEl destino me espera ahí, pero se escapa de mi
Ik bereik het nooitNunca lo alcanzo
Deze route heeft geen einde, en daarin klinkt de stemEsta ruta no tiene fin, y en ella suena la voz
Van mijn rustDe mi descanso

In de sterren zie ik verschillende vormen en ik weet alEn las estrellas puedo ver diversas formas y ya sé
Dat het tijdverdrijf wat oud is, maar ik stel het toch voorQue el pasatiempo esta algo viejo, pero igual lo propondré
Op het moment van reizen, is vervelen heel normaalEn el momento de viajar, aburrirse es muy normal
Maar iemand heeft altijd een spel of iets doms te vertellenPero alguien siempre tiene un juego o algo tonto que contar

Ik denk dat niemand het echt weetCreo que ninguno sabe bien
(Wat het geluk voor ons in petto heeft)(Lo que la suerte nos deparará)
Ik denk dat iedereen voelt datCreo que todos sienten que
(Om te lachen moet je weten hoe te huilen)(Para reír hay que saber llorar)

Het lot wacht daar op me, maar het ontsnapt aan mijEl destino me espera ahí, pero se escapa de mí
Ik bereik het nooitNunca lo alcanzo
Deze route heeft geen einde, en daarin klinkt de stemEsta ruta no tiene fin, y en ella suena la voz
Van mijn rustDe mi descanso

Als ik je maar kon voelenSi pudiera sentirte
Als ik je maar kon horen zou ik kalm wordenSi pudiera escucharte yo me calmaría
Het moet de angst zijn die komtDebe ser la ansiedad que da
Niet weten waar mijn eigen leven eindigtNo ver donde acabará mi propia vida

Mijn eigen levenMi propia vida
Zou ik rusten tussen het geluid en de stilte van mijn dagenDescansaría entre el sonido y el silencio de mis días
Ik ga op zoek naar mijn toekomstVoy al encuentro de mi futuro
Alles wijst erop dat ik er een zal hebbenTodo me indica que voy a tener alguno

Het lot wacht daar op me, maar het ontsnapt aan mijEl destino me espera ahí, pero se escapa de mí
Ik bereik het nooitNunca lo alcanzo
Deze route heeft geen einde, en daarin klinkt de stemEsta ruta no tiene fin, y en ella suena la voz
Van mijn rustDe mi descanso

Als ik je maar kon voelenSi pudiera sentirte
Als ik je maar kon horen zou ik kalm wordenSi pudiera escucharte yo me calmaría
Het moet de angst zijn die komtDebe ser la ansiedad que da
Niet weten waar mijn eigen leven eindigtNo ver donde acabará mi propia vida