Ellerinde Ellerim

In mijn handen

Ellerinde Ellerim

Ik was vroeger iemand die in de leegte liep.Ben boşlukta yürüyen biriydim eskiden.
Mijn handen kwamen nooit uit mijn zakken.Çıkmazdı benim hiç ellerim cebimden.
Ik was bang voor het leven, voor alle mensen.Korkardım hayattan bütün insanlardan.
Ik was het zat om maar door te rennen.Bıkmıştım artık çok koşturup durmaktan.

Niemand begrijpt me.Yok kimse anlamaz beni.

Mijn lichaam is moe, mijn adem is afgesneden.Yorulmuş bedenim kesilmiş nefesim.
Mijn hart is niet op zijn plek, in jouw handen mijn handen.Kalbim yok yerinde ellerinde ellerim.

En vandaag, mijn lief, dank je wel.Ve bugün sevgilim teşekkür ederim.
Want mijn handen zijn nu uit mijn zakken.Çünkü ceplerimden çıktı artık ellerim.
Niemand begrijpt me.Yok kimse anlamaz beni

Ik keek in mijn zakken, verbrandde mijn herinneringen.Yok ceplerime baktım anılarımı yaktım.
Ik verkocht mijn tranen aan een gek.Gözyaşlarımı ben bir deliye sattım.
Dat gebroken hart van dat kleine meisje is er niet meer.O hep kalbi kırık küçük kız yok artık.
Ze heeft zichzelf gered, we geloofden het niet.Kurtarmış kendini duyduk inanmadık.

Niemand begrijpt me.Yok kimse anlamaz beni.

Mijn lichaam is moe, mijn adem is afgesneden.Yorulmuş bedenim kesilmiş nefesim.
Mijn hart is niet op zijn plek, in jouw handen mijn handen.Kalbim yok yerinde ellerinde ellerim.

Nee, nee, nee, nee, nee, nee, nee.Yok yok yok yok yok yok yok

Mijn lichaam is moe, mijn adem is afgesneden.Yorulmuş bedenim kesilmiş nefesim.
Mijn hart is niet op zijn plek, in jouw handen mijn handen.kalbim yok yerinde ellerinde ellerim.