Alcandro, lo confesso

Alcandro, ik beken

Alcandro, lo confesso

Alcandro, ik bekenAlcandro, lo confesso
Ik verbaas mezelf. Het gezicht, de wimpersStupisco di me stesso. II volto, il ciglio
De stem van deze man wekt in mijn hartLa voce di costui nel cor mi desta
Een plotselinge klopUn palpito improvviso
Die in elke vezel het bloed weer laat stromenChe le risente in ogni fibra il sangue
Tussen al mijn gedachtenFra tutti i miei pensieri
Zoek ik de oorzaak, maar vind het nietLa cagion ne ricerco, e non la trovo
Wat is dit, rechtvaardige Goden, wat ik voel?Che sarà, giusti Dei, questo ch'io provo?

Ik weet niet waar het vandaan komtNon so d'onde viene
Die tedere genegenheidQuel tenero affetto
Die beweging die onbekendQuel moto che ignoto
In mijn borst opkomtMi nasce nel petto
Die kou, die door mijn aderenQuel gel, che le vene
Stroomt en me raaktScorrendo mi va

In mijn borst wakker wordenNel seno destarmi
Zo'n heftige tegenstrijdigheidSì fieri contrasti
Het lijkt me niet genoegNon parmi che basti
Alleen maar medelijden.La sola pietà