Kasumi No Muko E

Naar de Overkant van de Mist

Kasumi No Muko E

Het vervaagt en verdwijnt
ゆがんできえてゆくよ
yugande kiete yuku yo
In de mistige lucht is de maan niet te zien
かすみがかるそらに つきがなく
kasumigakaru sora ni tsuki ga naku

Het water weerspiegelt, een onbekende alleen
みずかがみ うつろう みしらぬひとり
mizukagami utsurou mishiranu hitori
Zelfs de schaduw van wat verloren is, doet geen pijn
なくしたおもかげに いたみすらなく
nakushita omokage ni itami sura naku
De nacht valt, maar het is vol leven
よるはおちていけども ぶれいにみちて
yoru wa ochite ikedomo burei ni michite
Als een zonnestraal die de wind streelt
まるでこもれびのように かぜをつつく
marude komorebi no you ni kaze wo tsutsuku

Alles draait om, het licht zingt, de lucht is blauw
すべてはめぐり ひかりはうたい そらをあおいだ
subete wa meguri hikari wa utai sora wo aoida
Ook in deze wereld brandt de vlam van de zon
このせかいにもゆる ひのせんこう
kono sekai ni moyuru hi no senkou

Het vervaagt en verdwijnt
ゆがんできえてゆくよ
yugande kiete yuku yo
In de mistige lucht is de maan niet te zien
かすみがかるそらに つきがなく
kasumigakaru sora ni tsuki ga naku
Geen pijn of iets dat blijft hangen
いたみもなにもとどかない
itami mo nanimo todokanai
De duisternis stroomt nu, een leegte die overloopt
くらやみがらいま こぼれたうつろ
kurayami ga raima koboreta utsuro
Richt je schreeuw naar de goddelijke kant
かみなるほうへ さけびをあげ
kami naru hou e sakebi wo age
Wanneer de nacht breekt
よるがあけるそのときに
yoru ga akeru sono toki ni
Ren ik naar de overkant van de mist
かけだして かすみのむこうへ
kakedashite kasumi no mukou e

Bij elke ontmoeting en afscheid ontvang ik een hart
であいわかれのたびに うけとるこころ
deai wakare no tabi ni uketoru kokoro
Op een dag komt de tijd dat alle betekenissen samenkomen
いつかすべてのいみをつなぐひがくる
itsuka subete no imi wo tsunagu hi ga kuru
Wanneer de woorden worden uitgewisseld en de glimlach overloopt, toont de wereld een totaal andere kleur
かわすことばに えみがこぼれるときは せかいはまるでちがういろをみせる
kawasu kotoba ni emi ga koboreru toki wa sekai wa marude chigau iro wo miseru

Ik wil sterker worden, de stem van die dag klinkt ver weg
つよくなりたい あのひのこえがとおくきこえた
tsuyoku naritai ano hi no koe ga tooku kikoeta
De maan verlicht nog steeds de weg
つきあかりまだ みちをてらしてる
tsukiakari mada michi wo terashiteru

Ren, breek het, grijp het
はしってこわして つかんで
hashitte kowashite tsukande
De gewone vriendelijkheid en warme klanken
なんでもないやさしさと あたたかなひび
nan demo nai yasashisa to atatakana hibi
Bij elke ademhaling lijkt het alsof ik verbrand
いきをするたび はいはやけるようで
iki wo suru tabi hai wa yakeru you de
Toch verlang ik naar
それでももとめてるのは
sore demo motometeru no wa
De rode horizon van de verre toekomst
あかくにじむさんぜんのはて
akaku nijimu sanzen no hate
Voor de ochtend ontbrandt
あさがもえるそのまえに
asa ga moeru sono mae ni
Schud alles af, verwarring en pijn
ふりはらって まよいもいたみも
furiharatte mayoi mo itami mo

In de dagen die alleen maar door de duisternis gaan
くらやみをただあるくだけのひびに
kurayami wo tada aruku dake no hibi ni
Geef me de vele lichten
あたえてくれたいくつものひかり
ataete kureta ikutsumo no hikari
Alsof ik alleen kan leven
まるでひとりでいきられるかのように
marude hitori de ikirareru ka no you ni
Dacht ik, over de zwakte van die dag heen
おもってた あのひのよわさをこえてく
omotteta ano hi no yowasa wo koeteku
Hier en nu
いまここで
ima koko de

Het vervaagt en verdwijnt
ゆがんできえてゆくよ
yugande kiete yuku yo
In de mistige lucht is de maan niet te zien
かすみがかるそらに つきがなく
kasumigakaru sora ni tsuki ga naku
Geen pijn of iets dat blijft hangen
いたみもなにもとどかない
itami mo nanimo todokanai
De duisternis stroomt nu, een leegte die overloopt
くらやみがらいま こぼれたうつろ
kurayami ga raima koboreta utsuro
Richt je schreeuw naar de goddelijke kant
かみなるほうへ さけびをあげ
kami naru hou e sakebi wo age
Wanneer de ochtend breekt
おるがあけるそのときに
oru ga akeru sono toki ni
Ren ik naar de overkant van de mist
かけだして かすみのむこうへ
kakedashite kasumi no mukou e