Mestlied

Canción de la basura

Mestlied

Son las lágrimas que no salenHet zijn de tranen die niet komen
Porque nadie las puede verOmdat niemand ze mag zien
El olor de la culpa y el pensarDe stank van schuld en denken
Que te lo merecesDat je het verdient
Son las manos de tu padreHet zijn de handen van je vader
Que casi olvidasteDie je bijna vergat
Que de repente sentiste de nuevoDie je plotseling weer voelde
Cuando tu novio te tocóToen je vriendje aan je zat

Es el tumor en tu cabezaHet is de tumor in je kop
Un bebé muerto al nacerEen doodgeboren kind
Adicción al pensarVerslaving aan het denken
En lo que otro piensa de tiWat een ander van je vindt
Es ser rechazadoHet is afgewezen worden
Por una madre que es demasiado grandeDoor een moeder die te groot is
Es no poder decir nada másHet is niks meer kunnen zeggen
Porque alguien de repente está muertoOmdat iemand plotseling dood is

Es una montaña de basura reprimidaHet is een berg verdrongen afval
De lo que ya no quieres saberVan wat je niet meer wilt weten
Tu propio montón de estiércolJe eigen mesthoop
La esperanza de olvidarDe hoop om te vergeten
Eres el ambientadorJe bent de luchtverfrisser
De tu propia montaña de mierdaVan je eigen berg stront
Eres solo la curitaJe bent alleen de pleister
En tu propia heridaOp je eigen wond

Cuando estoy terriblemente enojadoAls ik verschrikkelijk kwaad ben
Eso ni siquiera es la mitadDan is dat niet eens de helft
Porque hierve, apesta y se pudreWant het broeit, het stinkt en het rot

Cuando estoy terriblemente enojadoAls ik verschrikkelijk kwaad ben
Eso ni siquiera es la mitadDan is dat niet eens de helft
Porque hierve, apesta y se pudreWant het broeit, het stinkt en het rot
En el basurero de mí mismoIn de beerput van mezelf