Tu Respuesta (Jorge Mlikota)

Jouw Antwoord

Tu Respuesta (Jorge Mlikota)

Gisteren kwam jouw naam zonder het te willen mijn deur binnenAyer tu nombre sin querer cruzo mí puerta
Dat jouw herinnering bij het voorbijgaan een kiertje lietQue tu recuerdo al pasar dejó entreabierta
Oude dromen verzamelden zich om te luisterenSe amontonaron a escuchar los viejos sueños
Alsof ze probeerden een antwoord te ontcijferenCómo intentando descifrar una respuesta
Vonden ze alleen een gesloten liefdeSolo encontraron un amor cerrado
Door het slot van de onverschilligheidPor el candado de la indiferencia

Ik heb jouw mond nodig voor een voorstelYo necesito de tu boca una propuesta
Want het is tijd om de rekeningen te vereffenenPorque ya es hora de intentar saldar las cuentas
Het helpt me niet om lege woorden te stapelenYa no me sirve acumular palabras huecas
Ik hoop alleen op concrete dingen van deze liefdeTan solo espero de este amor cosas concretas
Woorden worden door de wind meegenomenA las palabras se las lleva el viento
En de wind draait altijd rondY el viento vive siempre dando vueltas

Ik wil weten of ik op jou kan rekenenQuiero saber si he de contar contigo
Voor het geval ik besluit mijn inzet te verdubbelenPor si decido redoblar la apuesta
Ik wil weten of het slechts een waanbeeld wasQuiero saber si solo fue un delirio
Een dwaasheid van onze onbewustheidUn desatino de nuestra inconciencia
Want plotseling, om alles te winnenPorque de pronto para ir por todo
Heb ik alleen jouw antwoord nodigYo necesito solo tu respuesta

De illusies van deze liefde blijven wakkerLas ilusiones de este amor siguen despiertas
En er is geen manier om hun geweten te sussenY no hay manera de acallarles la conciencia
Wanneer ik in het duister met jouw naam hallucinerenCuando en penumbras alucino con tu nombre
En deze genadeloze stilte antwoordt meY este silencio despiadado me responde
Maar 's nachts wordt jouw herinnering vuurPero en la noche tu recuerdo se hace lumbre
Omdat jou hier missen een gewoonte is gewordenPorque extrañarte aquí en mí piel se hizo costumbre

Soms denk ik dat liefde een vuur isA veces pienso que el amor es una hoguera
Dat ons verblindt in zijn glans en ons blind maaktQue nos deslumbra en su fulgor y que nos ciega
Het is de drang om te leven die ons veroordeeltEs el instinto por vivir quien nos condena
Tot deze marteling van vuur in onze aderen voelenA este martirio de sentir fuego en las venas
En hoewel de dolk van verraad ons pijn doetY aunque el puñal de la traición nos duela
Stoot men zich steeds weer aan dezelfde steenUno tropieza con la misma piedra