Nostalgia

Nostalgie

Nostalgia

NostalgieNostalgia
En weer kust wanhoop meAnd once again despair is kissing me
Met haar koude spookachtige lippenWith her cold ghostly lips
Mijn eigen ondergang leidt me naar mijn grafMy own destruction is leading me to my grave
Dat ik al vaak heb gegravenThat I digged for many times
En weer word ik een spookachtige gedachteAnd once again I'm becoming a spectral thought
Vergeten, treurig, ellendige zooiForgotten, sad, miserable shit
Terwijl ik val in de zwarte sferen tussen eenzame herinneringenAs I fall into the black spheres among lonely memories

Je hebt ons gebroken, stukje voor stukjeYou've broken us, piece by piece

De score van mijn soundtrack is geschreven met bloedThe score of my soundtrack is written by blood
Muziek van zelfmoord geschreven in het roodMusic of suicide written in red
Ik heb het zelf gedaan, mijn polsen zijn ook openI did it myself, my wrists are also opened
En zoals mijn tranen, stroomt het als een watervalAnd like my tears, it's cascading
Alles is verloren achter onsEverything has been lost behind us
Op mijn knieën, handen op mijn gezichtOn my kness, hands on my face
De zon verschijnt in de lentemorgenThe sun is appearing into the spring morning
Waar ik lig is er niets dan mijn stofWhere I'm lying there's just nothing than my dust

Nu geef je niet meer om hemNow you don't care about him
Je leeft aan de andere kant van de gevoelensYou live on the other side of feelings
Maar onze sneeuw in februariBut our February snow
Bedekt nu mijn levenloze lichaamis now covering my lifeless body