De Raaf

The Raven

Eens, op een sombere middernacht, terwijl ik zwak en moe nadachtOnce upon a midnight dreary, while I pondered weak and weary
Over vele vreemde en nieuwsgierige boeken vol vergeten kennisOver many a quaint and curious volume of forgotten lore
Terwijl ik knikte, bijna sliep, kwam er plotseling een kloppenWhile I nodded, nearly napping, suddenly there came a tapping
Alsof iemand zachtjes klopte, klopte op mijn kamerdeurAs of some one gently rapping, tapping at my chamber door
'Tis een bezoeker, mompelde ik, kloppend op mijn kamerdeur'Tis some visitor, I muttered, tapping at my chamber door
Slechts dit, en niets meerOnly this, and nothing more

Ah, ik herinner het me duidelijk, het was in de kille decemberAh, distinctly I remember it was in the bleak December
En elke afzonderlijke stervende gloed wierp zijn schaduw op de vloerAnd each separate dying ember wrought its ghost upon the floor
Verlangend keek ik uit naar de morgen; - tevergeefs had ik geprobeerd te lenenEagerly I wished the morrow; - vainly I had sought to borrow
Van mijn boeken een einde aan verdriet - verdriet om de verloren LenoreFrom my books surcease of sorrow - sorrow for the lost Lenore
Voor het zeldzame en stralende meisje dat de engelen Lenore noemdenFor the rare and radiant maiden whom the angels named Lenore
Naamloos hier voor altijdNameless here forevermore

En het zijden, treurige, onzekere geritsel van elke paarse gordijnAnd the silken sad uncertain rustling of each purple curtain
Opwond me - vulde me met fantastische angsten die ik nooit eerder voeldeThrilled me - filled me with fantastic terrors never felt before
Op een gegeven moment, om de kloppende hartslag te stillen, herhaalde ikPresently, to still the beating of my heart, I stood repeating
'Tis een bezoeker die om toegang vraagt tot mijn kamerdeur`'Tis some visitor entreating entrance at my chamber door
Een laat bezoeker die om toegang vraagt tot mijn kamerdeurSome late visitor entreating entrance at my chamber door
Slechts dit, en niets meer,Merely this, and nothing more,

In die duisternis turend, stond ik daar lang te twijfelen, te vrezenOut into that darkness peering, long I stood there wondering, fearing
Twijfelend, dromend van dromen die geen sterveling ooit durfde te dromenDoubting, dreaming dreams no mortal ever dared to dream before
Maar de stilte was ongebroken, en de rust gaf geen tekenBut the silence was unbroken, and the stillness gave no token
En het enige woord dat daar gesproken werd, was het gefluisterde woord, Lenore!And the only word there spoken was the whispered word, Lenore!
Dit fluisterde ik, en een echo mompelde terug het woord, Lenore!This I whispered, and an echo murmured back the word, Lenore!
Slechts dit en niets meerMerely this and nothing more

Terug in de kamer draaiend, brandde mijn ziel binnenin meBack into the chamber turning, all my soul within me burning
Al snel hoorde ik weer een kloppen, iets luider dan daarvoorSoon again I heard a tapping somewhat louder than before
Zeker, zei ik, dat is iets bij mijn raamroosterSurely, said I, surely that is something at my window lattice
Laat me dan zien, wat daar is, en dit mysterie verkennenLet me see then, what thereat is, and this mystery explore
Laat mijn hart een moment stil zijn en dit mysterie verkennenLet my heart be still a moment and this mystery explore
'Tis de wind en niets meer!''Tis the wind and nothing more!'

Wijd opende ik het luik, toen, met veel gefladder en geflirtOpen wide I flung the shutter, when, with many a flirt and flutter
Stapten daar een statige raaf van de heilige dagen van weleer binnenIn there stepped a stately raven of the saintly days of yore
Geen enkele buiging maakte hij; geen minuut stopte of bleef hij staanNot the least obeisance made he; not a minute stopped or stayed he
Maar, met de houding van een heer of dame, zat hij boven mijn kamerdeurBut, with mien of lord or lady, perched above my chamber door
Zittend op een buste van arice net boven mijn kamerdeurPerched upon a bust of arice just above my chamber door
Zittend, en niets meerPerched, and sat, and nothing more

Al snel verleidde die ebbenhouten vogel mijn treurige fantasie tot glimlachenSoon that ebony bird beguiling my sad fancy into smiling
Door de ernstige en strenge decorum van het gelaat dat hij droegBy the grave and stern decorum of the countenance it wore
Hoewel jouw kuif geschoren en geschoren is, zei ik, ben jij zeker geen lafaardThough thy crest be shorn and shaven, thou, I said, art sure no craven
Grimmig, gruwelijk en oud, zwervend op de nachtelijke kustGhastly grim and ancient raven wandering on the nightly shore
Vertel me wat jouw heilige naam is op deze Plutonische kust van de Nacht!'Tell me what thy lordly name is on this Night's Plutonian shore!'
Zei de raaf, Nooit meerQuoth the raven, Nevermore

Nu de raaf, eenzaam zittend op die kalme buste, sprak alleenNow the raven, sitting lonely on that placid bust, spoke only
Dat ene woord, alsof zijn ziel in dat ene woord zich uitstortteThat one word, as if his soul in that one word he did outpour
Niets verder sprak hij - geen veer fladderde hijNothing further then he uttered - not a feather then he fluttered
Tot ik nauwelijks meer dan mompelde 'Andere vrienden zijn eerder gegaanTill I scarcely more than muttered `Other friends have gone before
Op de morgen zal hij me verlaten, zoals mijn hoop eerder is gevlogenOn the morrow will he leave me, as my hopes have flown before
Zei de raaf, Nooit meerQuoth the raven, Nevermore

Toen dacht ik, de lucht werd dichter, geparfumeerd door een onzichtbare wierookThen, methought, the air grew denser, perfumed by an unseen censer
Gezwaaid door Serafijnen wiens voetstappen tinkelden op de getufte vloerSwung by Seraphim whose foot-falls tinkled on the tufted floor
Nogmaals, op de verzonken fluweel, begon ik te linkenOnce more, on the velvet sinking, I betook myself to linking
Fantasie aan fantasie, denkend wat deze onheilspellende vogel van weleerFancy unto fancy, thinking what this ominous bird of yore
Wat deze grimmige, onhandige, gruwelijke, mager, en onheilspellende vogel van weleerWhat this grim, ungainly, ghastly, gaunt, and ominous bird of yore
Betekende in het kraken: Nooit meerMeant in croaking: Nevermore

Profeet! zei ik, ding van het kwaad! profeet nog steeds, als vogel of duivel!Prophet! said I, thing of evil! prophet still, if bird or devil!
Of het nu een verzoeker is, of of de storm jou hier aan wal heeft geworpenWhether tempter sent, or whether tempest tossed thee here ashore
Verlaten maar toch onverschrokken, op dit betoverde eilandDesolate yet all undaunted, on this desert isle enchanted
Op dit huis door horror achtervolgd, vertel me de waarheid, ik smeekOn this home by horror haunted tell me truly, I implore
Is er, is er balsem in Gilead? vertel me, vertel me, ik smeek!Is there is there balm in Gilead? tell me, tell me, I implore!
Zei de raaf, Nooit meerQuoth the raven, Nevermore

Profeet! zei ik, ding van het kwaad! - profeet nog steeds, als vogel of duivel!Prophet! said I, thing of evil! - prophet still, if bird or devil!
Bij die hemel die boven ons uitgestrekt is - bij die God die we beiden aanbiddenBy that Heaven streched above us - by that God we both adore
Vertel deze ziel beladen met verdriet of, binnen de verre AidennTell this soul with sorrow laden if, within the distant Aidenn
Zij een heilige maagd zal omarmen die de engelen Lenore noemdenIt shall clasp a sainted maiden whom the angels named Lenore
Omarm een zeldzame en stralende maagd, die de engelen Lenore noemden?Clasp a rare and radiant maiden, whom the angels named Lenore?
Zei de raaf, Nooit meerQuoth the raven, Nevermore

Zij dat woord ons teken in het afscheid, vogel of demon!' schreeuwde ik opstaandBe that word our sign in parting, bird or fiend!' I shrieked upstarting
Ga terug in de storm van de Plutonische kust van de Nacht!Get thee back into the tempest of the Night's Plutonian shore!
Laat geen zwarte veer achter als een teken van die leugen die jouw ziel heeft gesproken!Leave no black plume as a token of that lie thy soul hath spoken!
Laat mijn eenzaamheid ongebroken! verlaat de buste boven mijn deur!Leave my loneliness unbroken! quit the bust above my door!
Neem jouw snavel uit mijn hart, en neem jouw vorm van mijn deur!'Take thy beak from out my heart, and take thy form from off my door!'
Zei de raaf, 'Nooit meer.'Quoth the raven, `Nevermore.'

Nu de raaf, nooit fladderend, zit nog steeds, zit nog steedsNow the raven, never flitting, still is sitting, still is sitting
Op de bleke buste van arice net boven mijn kamerdeurOn the pallid bust of arice just above my chamber door
En zijn ogen hebben de schijn van een demon die droomtAnd his eyes have all the seeming of a demon's that is dreaming
En het lamplicht dat over hem stroomt werpt zijn schaduw op de vloerAnd the lamp-light o'er him streaming throws his shadow on the floor
En mijn ziel uit die schaduw die op de vloer ligtAnd my soul from out that shadow that lies floating on the floor
Zal worden opgetild - nooit meer!Will be lifted - nevermore!