Un di all'azzurro spazio

Een dag in de blauwe ruimte

Un di all'azzurro spazio

Jullie hebben me geraakt, waar ik jaloers verbergColpitto qui m'avete ov'io geloso celo
het puurste kloppen van de ziel.il più puro palpitar dell'anima.
Nu zullen jullie zien, meisje, welk gedichtOr vedrete, fanciulla, qual poema
het woord "Liefde" is, hier de oorzaak van spot!è la parola "Amor", qui causa di scherno!

Op een dag keek ik diep in de blauwe ruimte,Un dì all'azzurro spazio guardai profondo,
en op de velden vol met viooltjes, viel de zon als goud,e ai prati colmi di viole, pioveva l'oro il sole,
en de wereld schitterde in goud:e folgorava d'oro il mondo:
het leek alsof de aarde een immense schat was,parea la terra un immane tesor,
en de lucht diende als een kist voor haar.e a lei serviva di scrigno il firmamento.
Van de aarde naar mijn voorhoofdSu dalla terra a la mia fronte
kwam een levendige streling, een kus.veniva una carezza viva, un bacio.
Ik riep, overwonnen door liefde:Gridai vinto d'amor:
Ik hou van jou, jij die me kust, goddelijk mooi,T'amo tu che mi baci, divinamente bella,
o mijn vaderland!o patria mia!
En ik wilde van liefde bidden!E volli pen d'amore pregar!
Ik stapte de drempel van een kerk over;Varcai d'una chiesa la soglia;
daar een priester in de nissenlà un prete ne le nicchie
van de heiligen en de Maagd,dei santi e della Vergine,
verzamelde geschenkenaccumulava doni
en aan het doof oore al sordo orecchio
vroeg een trillende oude manun tremulo vegliardo
tevergeefs om broodinvan chiedeva pane
en stak tevergeefs zijn hand uit!e invano stendea la mano!
Ik stapte de deur van de woningen over;Varcai degli abituri l'uscio;
een man lasterde daarun uom vi calunniava
vloekend de grondbestemmiando il suolo
die de schatkist slechts verzadigtche l'erario appenza sazia
en tegen God gooidee contro a Dio scagliava
en tegen de mensene contro agli uomini
de tranen van de kinderen.le lacrime dei figli.
In zulke ellende, wat doet de aristocratische nakomeling?In cotanta miserie la patrizia prole che fa?
Alleen jullie ogen drukken hier menselijkheid uitSol l'occhio vostro esprime umanamente qui
met een blik van medelijden, waarmee ik naar jullie keekun guardo di pietà, ond'io guardato ho a voi
zoals naar een engel.si come a un angelo.
En ik zei: kijk, dat is de schoonheid van het leven!E dissi: ecco la bellezza della vita!
Maar toen, door jullie woorden,Ma, poi, a le vostre parole,
overviel een nieuwe pijn me in mijn volle borst.un novello dolor m'ha colto in pieno petto.
O mooie jongedame,O giovinetta bella,
veracht de woorden van een dichter niet:d'un poeta non disprezzate il detto:
Hoort! Jullie kennen de liefde niet,Udite! Non conoscete amor,
liefde, goddelijke gave, spot er niet mee,amor, divino dono, non lo schernir,
van de wereld is liefde de ziel en het leven!del mondo anima e vita è l'amor!