Ostatuko neskatxaren koplak

De Klokken van de Verloren Meisjes

Ostatuko neskatxaren koplak

Laat ons de dag stilhoudenIsildu zaigu eguna
naast het weiland, zoet en fijnlarre ondoan asuna
jouw pijnlijke herinneringzure gomuta saminagoa
is een schat in mijn hart, zo klein.bihotz nereko kutuna.

In de ochtend zingt de jagerEperra garitzan kanta
de hond blaft, zo luid en sterkehizeko zakurra zaunka
het rode dak is in zichtteilatu gorriari dario
tranen en bloed, zo'n merk.nigar eta odol tanta.

Op het gras ligt een lammetjeBelar gainean bildotsa
de wind fluistert zachtjes meehaizeak leun du hotsa
het geluid van vijandige stappenetsai-urratsen zarata hitsa
is de geur van haat, oh wee.gorrotoaren ostotsa.

De haan kraait trots en vrijOilarrak harro kalparra
de zwijn is niet zo lafzezena ez da koldarra
in Spanje houden ze hem vastEspaina aldean preso daukate
mijn verloofde, zo'n schavuit, ach.nire senargai zangarra.

Mooi is de eik in het bosEder basoan haritza
de beuk is slank en wildpagoa lerden bortitza
hier aan de rand, enkele herenbazter hauetan zenbait jaunskilok
eten vaak hun woord, zo mild.errez jan ohi du bere hitza.

De rivier komt met een vloedIbaia dator uholde
de wind is als water, zo zoethaizea uraren golde
de Baskische vrouw, het bloed van de manneneuskal andra gizonen odola
zal niet voor niets worden vergoot.ez da ixuriko debalde.

De appels zijn rot en slechtSagarrak daude ustelak
de vaten zijn zuur en leegmikaztu dira upelak
aan de andere kant zijn wij nulehengo aldean orain gara gu
zeer warme patriotten, dat is wat ik zeg.abertzale txit epelak.

De zomer brengt ons de oogstUdako sasoiak uzta
in het veld, zo mooi en grootlarrean eder irusta
mijn borst, behalve de aanrakingnire bularra zik laztan ezik
is een schuilplaats, zo zoet en bloot.ximelduriko masusta.

Het graan is ons in de wegArtoa zaigu zoritu
de appelbomen zijn in bloeisagarrondoak gorritu
wanneer kom je terug, de hoopzu noiz itzuli itxaropena
heeft me niet zozeer vermoeid.ez zait gogotik akitu.

De regen valt zwaar en hardEuriak mardul dario
de sneeuw lijkt op linnen, zo witelurrak dirudi liho
mijn hart zal je nooit zeggennire bihotzak ez dezaizuke
voor altijd, vaarwel, dat is niet.sekula esan adio.

De duiven zijn voorbijUsoak dira igaro
het bos is nog zo rijkbasoak dirau oparo
mijn zachte schoot heb jenire magal gozoa dukezu
wanneer je komt, zo gelijk.zatozkenean abaro.

De velden hebben een hekZelaiak badu hesia
we hebben een koningin, zo fijnereina dugu hazia
in mijn aderen zal het groeiennire erraietan ernatuko da
de vrijheid, zo moeilijk te zijn.askazi ezin-hezia.