Sous La Lune

Onder de Maan

Sous La Lune

Zonder wrok, onder de maanSans rancune, sous la lune
Applaudisseren we voor de slaapwandelaarsOn applaudit les somnambules
Niet te hard, gewoon een troostPas trop fort, juste un réconfort
Voor hun inspanningenPour leurs efforts
In de nacht, gewoon een geluidDans la nuit, juste un bruit
Dat van hun stappen op de dakenCelui de leurs pas sur les toits
Doel, oh gevoelig, je bevriestCible, ô sensible, tu t'immobilises
Aan de rand van de afgrondAu bord de l'abîme

Drie stappen terugTrois pas en arrière
Die onze aderen bevriezenQue glacent nos artères
Drie stappen vooruitTrois pas en avant
Om de tijd te nemenPour prendre le temps
Om de val te verbeelden, maar sssst...D'imaginer la chute, mais chuuut...

Zonder wrok, onder de maanSans rancune, sous la lune
Applaudisseren we voor de slaapwandelaarsOn applaudit les somnambules
Niet te hard, gewoon een troostPas trop fort, juste un réconfort
Voor hun inspanningenPour leurs efforts
Van al diegenen die, in de nachtDe tous ceux qui, dans la nuit
Zonder zich zorgen te maken een droom levenSans se soucier vivent un rêve
En hun ogen, hun ogen wijd openEt leurs yeux, leurs yeux grands ouverts
Zien het gevaar nietNe voient pas le danger

Een dreigende schaduwUne ombre menaçante
Afgrond in afwachtingAbîme dans l'attente
Gewoon een draad in de leegteJuste un fil dans le vide
In suspensie, het bleke oogEn suspend, l'oeil livide
Is dit het moment van de val, maar sssst...Est-ce là le moment de la chute, mais chuuut...

Zonder wrok, onder de maanSans rancune, sous la lune
Applaudisseren we voor de slaapwandelaarsOn applaudit les somnambules
Niet te hard, gewoon een troostPas trop fort, juste un réconfort
Voor hun inspanningenPour leurs efforts
In de nacht, gewoon een geluidDans la nuit, juste un bruit
Dat van hun dakgoten stappenCelui de leurs pas de gouttière
Die vervagen, zonder het te lijkenQui s'effacent, sans en avoir l'air
In de omhelzing van een goed bed...Dans l'écrin d'un bon lit...