La Lavandera

De Wasvrouw

La Lavandera

Hier ga ik met mijn mandAquí voy con mi canasto
om verdriet te wassen,de tristezas a lavar,
naar de stroom van de vergetelheid,al estero del olvido,
laat me, laat me passeren.dejen, déjenme pasar.

Maan, maan,Lunita, luna,
laat me niet in het duister.no me dejes de alumbrar.

Jouw liefde was de sjaalTu cariño era el rebozo
en warmde ons beiden,y nos abrigó a los dos,
je hebt het bevlekt op een ochtendlo manchaste una mañana
toen je me vaarwel zei.cuando me dijiste adiós.

Maan, maan,Lunita, luna,
laat me niet in het duister.no me dejes de alumbrar.

In de stroom van de rivierEn la corriente del río
zal ik met vuur wassenhe de lavar con ardor
het vlek van jouw vertrekla mancha de tu partida
dat op mijn zakdoek bleef.que en mi pañuelo dejó.

Maan, maan,Lunita, luna,
laat me niet in het duister.no me dejes de alumbrar.

Ik ben de treurige wasvrouwSoy la triste lavandera
die haar illusie wil wassen,que va a lavar su ilusión,
de liefde is een vlekel amor es una mancha
die niet zonder pijn verdwijnt.que no sale sin dolor.

Maan, maan,Lunita, luna,
laat me niet in het duister.no me dejes de alumbrar.