La Tarde Se Ha Puesto Triste

De Namiddag Is Verdrietig Geworden

La Tarde Se Ha Puesto Triste

Een vogeltje vloogUn pajarillo voló
Namens de eeuwige vluchtLlevándose en vuelo eterno
Het zoetste, het tederste dat het veld me gafLo mas dulce, lo mas tierno que el campo me regalo
Maar bij het vertrek liet hetPero al marcharse dejo
Als troostend aandenkenComo prenda de consuelo
Een veer van bedrog die ik met liefde bewaarUna pluma de señuelo que yo guardo con cariño
Het vogeltje dat ik als kind treurig van de grond oppakteEl pajarillo que niño recogí triste del suelo

De namiddag is verdrietig gewordenLa tarde se ha puesto triste
De regen heeft een geurLa lluvia tiene un olor
Die me herinnert aan de vergeten liefdeQue me recuerda el olvido de aquel amor

Moeder, van wie heb je geleerdMadre de quien aprendiste
Dat als je een vallende ster zietQue al ver caerse un lucero
Als we zachtjes vragenSi pedimos en voz baja
Onze wens wordt vervuldSe nos realiza el anhelo

Hoeveel belovende lichten, daalden op je zakdoekCuantas luces promisorias, bajaron a tu pañuelo
En in stilte vroeg je hen, wat ze nooit gavenY en silencio les pediste, lo que jamás concedieron

De namiddag is verdrietig gewordenLa tarde se ha puesto triste
De regen heeft een geurLa lluvia tiene un olor
Die me herinnert aan de vergeten liefdeQue me recuerda el olvido de aquel amor

De namiddag is verdrietig gewordenLa tarde se ha puesto triste
De regen heeft een geurLa lluvia tiene un olor
Die me herinnert aan de vergeten liefdeQue me recuerda el olvido de aquel amor

Vraag de sterren niet om een beeld voor mijn lichaamNo pidas a las estrellas imagen para mi cuerpo
Of de echo van mijn melodie, vraag niets, ik smeek jeNi el eco de mi tonada, nada pidas te lo ruego
Moeder, ik wil dat je me zoekt daar waar de spiegelsMadre quiero que me busques allá donde los espejos
Schuilen in de schaduw en in de kou de stilteSe refugien a la sombra y en el hielo el silencio

De namiddag is verdrietig gewordenLa tarde se ha puesto triste
De regen heeft een geurLa lluvia tiene un olor
Die me herinnert aan de vergeten liefdeQue me recuerda el olvido de aquel amor

De namiddag is verdrietig gewordenLa tarde se ha puesto triste
De regen heeft een geurLa lluvia tiene un olor
Die me herinnert aan de vergeten liefdeQue me recuerda el olvido de aquel amor

Moeder, ik wil dat je me zoekt daar waar de spiegelsMadre quiero que me busques allá donde los espejos
Schuilen in de schaduw en in de kou de stilteSe refugien a la sombra y en el hielo el silencio
Moeder, mijn aanwezigheid is genoeg, je liet me over de aarde sprekenMadre baste mi presencia me hiciste hablar sobre el suelo
Die clandestiene gebaar van jouw liefde op mijn versEse gesto clandestino de tu amor sobre mi verso

De namiddag is verdrietig gewordenLa tarde se ha puesto triste
De regen heeft een geurLa lluvia tiene un olor
Die me herinnert aan de vergeten liefdeQue me recuerda el olvido de aquel amor

De namiddag is verdrietig gewordenLa tarde se ha puesto triste
De regen heeft een geurLa lluvia tiene un olor
Die me herinnert aan de vergeten liefdeQue me recuerda el olvido de aquel amor

Een vogeltje vloogUn pajarillo voló
Namens de eeuwige vluchtLlevándose en vuelo eterno
Het zoetste, het tederste dat het veld me gafLo mas dulce, lo mas tierno que el campo me regalo
Maar bij het vertrek liet hetPero al marcharse dejo
Als troostend aandenkenComo prenda de consuelo
Een veer van bedrog die ik met liefde bewaarUna pluma de señuelo que yo guardo con cariño
Het vogeltje dat ik als kind treurig van de grond oppakteEl pajarillo que niño recogí triste del suelo

De namiddag is verdrietig gewordenLa tarde se ha puesto triste
De regen heeft een geurLa lluvia tiene un olor
Die me herinnert aan de vergeten liefdeQue me recuerda el olvido de aquel amor

De namiddag is verdrietig gewordenLa tarde se ha puesto triste
De regen heeft een geurLa lluvia tiene un olor
Die me herinnert aan de vergeten liefdeQue me recuerda el olvido de aquel amor