Palavras Minhas

Mijn Woorden

Palavras Minhas

Woorden die je zei en nu niet meer zegt,Palavras que disseste e já não dizes,
woorden als een zon die me verbrandde,palavras como um sol que me queimava,
gekke ogen van een wind die bliesolhos loucos de um vento que soprava
in ogen die van mij waren, en gelukkiger.em olhos que eram meus, e mais felizes.

Woorden die je zei en die zeidenPalavras que disseste e que diziam
geheimen die langzame ochtenden waren,segredos que eram lentas madrugadas,
imperfecte beloftes, gefluisterdpromessas imperfeitas, murmuradas
terwijl onze kussen het toestonden.enquanto os nossos beijos permitiam.

Woorden die je zei, zonder betekenis,Palavras que dizias, sem sentido,
zonder ze te willen, maar alleen omdat zijsem as quereres, mas só porque eram elas
de rust van de sterren brachtenque traziam a calma das estrelas
in de nacht die in mijn oor opkwam...à noite que assomava ao meu ouvido...

Woorden die je niet zegt, noch van jou zijn,Palavras que não dizes, nem são tuas,
die gestorven zijn, die in jou niet meer bestaanque morreram, que em ti já não existem
- die van mij zijn, alleen van mij, want ze blijven- que são minhas, só minhas, pois persistem
in de herinnering die ik door de straten sleep.na memória que arrasto pelas ruas.