Αν θυμάμαι καλά

Si recuerdo bien

Αν θυμάμαι καλά

Si recuerdo bien
Αν θυμάμαι καλά
An thymámai kalá
al principio siempre te reías
στην αρχή όλο γέλαγες
stin archí ólo gélagas
y pasabas tus horas
και τις ώρες σου πέρναγες
kai tis óres sou pérnagas
en mis brazos
στη δική μου αγκαλιά
stin dikí mou agkaliá

Luego de repente
Ύστερα ξαφνικά
Ystéra xafniká
todo a tu alrededor estaba mal
όλα γύρω σου φταίγανε
óla gýro sou ftaígane
y tus amigos decían
και οι φίλοι σου λέγανε
kai i filoi sou légane
que no estabas bien
πως δεν είσαι καλά
pos den eísai kalá

¿Por qué me miras de nuevo
Τι με κοιτάζεις πάλι
Ti me koitázis páli
con esa mirada vacía?
μ’ αυτό το άδειο βλέμμα
m’ aftó to ádeio vlémma
Sé que no amas a nadie
ξέρω δεν αγαπάς κανένα
xéro den agapás kanéna
y la única pregunta
κι η μόνη απορία
ki i móno aporía
que tengo en mi vida
που έχω στη ζωή μου
pou écho sti zoí mou
es quién me amará a mí
είναι ποιος θ’ αγαπήσει εμένα
eínai poios th’ agapísei eména

Si recuerdo bien
Αν θυμάμαι καλά
An thymámai kalá
te sostenía y me derretía,
σε κρατούσα και έλιωνα,
se kratoúsa kai éliona
daba mi vida
τη ζωή μου την έδινα
ti zoí mou tin édina
por verte sonreír.
να σε δω να γελάς.
na se do na gelás

Y de repente por completo
Κι εντελώς ξαφνικά
Ki entelós xafniká
una tarde desapareciste
ένα απόγευμα χάθηκες
éna apógeyma cháthikes
y en tu lugar dejaste
και στη θέση σου άφησες
kai sti thési sou áfises
un corazón vacío
μία άδεια καρδιά
mía ádeia kardiá

¿Por qué me miras de nuevo
Τι με κοιτάζεις πάλι
Ti me koitázis páli
con esa mirada vacía?
μ’ αυτό το άδειο βλέμμα
m’ aftó to ádeio vlémma
Sé que no amas a nadie
ξέρω δεν αγαπάς κανένα
xéro den agapás kanéna
y la única pregunta
κι η μόνη απορία
ki i móno aporía
que tengo en mi vida
που έχω στη ζωή μου
pou écho sti zoí mou
es quién me amará a mí
είναι ποιος θ’ αγαπήσει εμένα
eínai poios th’ agapísei eména