Spleen

Spleen

Spleen

Wanneer de lucht laag en zwaar als een deksel druktQuand le ciel bas et lourd pèse comme un couvercle
Op de zuchtende geest, gevangen in lange vervelingSur l'esprit gémissant en proie aux longs ennuis
En van de horizon die de hele cirkel omarmtEt que de l'horizon embrassant tout le cercle
Giet hij ons een zwarte dag in, treuriger dan de nachtenIl nous verse un jour noir plus triste que les nuits

Wanneer de aarde verandert in een vochtige kerkerQuand la terre est changée en un cachot humide
Waar de Hoop, als een vleermuisOù l'Espérance, comme une chauve-souris
De muren met haar timide vleugel slaatS'en va battant les murs de son aile timide
En zich stoot aan verrotte plafondsEt se cognant la tête à des plafonds pourris

Wanneer de regen haar immense sporen uitstrektQuand la pluie étalant ses immenses traînées
Die een grote gevangenis imiteren met haar traliesD'une vaste prison imite les barreaux
En een stom volk van afschuwelijke spinnenEt qu'un peuple muet d'infâmes arraignées
Komt zijn netten spannen in de diepte van onze hersenenVient tendre ses filets au fond de nos cerveaux

Plotseling springen de klokken met woedeDes cloches tout à coup sautent avec furie
En zenden een afschuwelijke kreet naar de luchtEt lancent vers le ciel un affreux hurlement
Net als zwervende geesten zonder vaderlandAinsi que des esprits errants et sans patrie
Die hardnekkig beginnen te jammerenQui se mettent à geindre opiniâtrement

En lange lijkwagens, zonder trommels of muziekEt de longs corbillards, sans tambours ni musique
Trekken langzaam door mijn ziel; de HoopDéfilent lentement dans mon âme; l'Espoir
Verslagen, huilt, en de afschuwelijke Angst, despotischVaincu, pleure, et l'Angoisse atroce, despotique
Plant zijn zwarte vlag op mijn gebogen hoofdSur mon crâne incliné plante son drapeau noir

En lange lijkwagens, zonder trommels of muziekEt de longs corbillards, sans tambours ni musique
Trekken langzaam door mijn ziel; de HoopDéfilent lentement dans mon âme; l'Espoir
Verslagen, huiltVaincu, pleure