Nadie Habla Tan Hermosamente Que Teme al Amor

Nikt Tak Pięknie Nie Mówił, Że Się Boi Miłości

A menudo tus ojos en lugar de verde primaveraCzęsto twe oczy miast wiosennieć zielenią
Son tan fríos y extrañosSą takie zimne i dziwne
En conversaciones enfermas tus ojos miran a otro ladoW chorych rozmowach twe oczy patrzą gdzie indziej
Solo miran dónde escondersePatrzą tylko gdzie by się schować

Tus brazos, no como una masa quebradizaTwoje ramiona â€" nie kruszące się ciasto
No huelen a mentaNie pachną miętową maścią
En tus brazos, un disonante insignificanteJa w twoich ramionach â€" nieistotny dysonans
Lluvia de felicidad sobre el abismoDeszcz szczęścia strzał nad przepaścią

Al susurrar al oído queSzeptem na ucho powiem że
Que yo, yo renuncio a esto...Że ja, ja się tego wyrzekam...

Mañanas como fiebreTych ranków jak febra
- en tus ventanas como un mendigo -- u okien twych jak żebrak -
Me sentaba en un árbol más de una vezSiedziałem na drzewie nie raz

Y estrellas cayendoI gwiazd spadających
- estrellas ebrias en una pila -- pijanych gwiazd na stos -
La noche en que moriréNocą gdy będę umierał

Al susurrar al oído queSzeptem na ucho powiem że
Que yo, yo renuncio a esto...Że ja, ja się tego wyrzekam...
Renuncio porque...Wyrzekam bo...
Nadie habla tan hermosamente que teme al amorNikt tak pięknie nie mówił, że się boi miłości
Como túJak ty

Antes de que el rayo y el arco iris crucen el puente de tristezasZanim piorun i tęcza przejdą przez smutków most
Antes de que el día vuele desde aquí en una nubeZanim dzień stąd odleci na chmurze
Antes de que los guisantes y las rosas se besen de nuevo a través de la cercaZanim groszki i róże pocałują się znów przez płot
Antes de que el polvo barra el patioZanim kurz pozamiata podwórze

Al susurrar al oído que...Szeptem na ucho powiem że...