W Poroninie

Na małej stacji, W wiosce Poronin
Gdzie pociąg stanął przy zgrzycie szyn
Wysiadł Z wagonu ojciec, a po nim
Raźno na peron wyskoczył syn
Wyszli na drogę, wesoło idąc
Przez kładkę przeszli na drugi brzeg
Ojciec przystanął, spojrzał na syna
Pomyślał chwilę i tak mu rzekł

Tu na tej ziemi, dawno już temu
Za moich młodych dziecinnych lat
Chodził po świecie człowiek, któremu
Nową epokę zawdzięcza świat
Wiesz o kim mówię?
Wiem, o Leninie
Czy tutaj mieszkał?
Czy tutaj śnił?
Tak na tej ziemi, tu W Poroninie
Przed żandarmami Cara się krył

Potem umilkli i W zamyśleniu
W wielkim skupieniu gdzieś dalej szli
Tą samą ścieżką, po której Lenin
Być może chodził za tamtych dni