Op Hetzelfde Tijdstip, Op Dezelfde Plaats

A La Misma Hora, En El Mismo Lugar

Lucía en Joaquín: Op hetzelfde tijdstip, op dezelfde plek,Lucía y Joaquín: A la misma hora en el mismo lugar,
Hij kwam elke middag om haar te zien passeren,El iba cada tarde para verla pasar,
Zij omarmd door die man daar,Ella abrazada con el hombre aquel,
En hij verliefd op die vrouw...Y él enamorado de esa mujer. . .
Op hetzelfde tijdstip, op dezelfde plek,A la misma hora en el mismo lugar,
Aan dezelfde tafel en in dezelfde kroeg,En la misma mesa y en el mismo bar,
Liet hij zijn hart huilen om de liefde,Dejaba el corazón llorando por amor,
Voor die liefde die hem de slaap, het leven en de rust ontnam...Por ese amor que le quitaba el sueño, la vida y la paz. . .
En dan 's nachts kwam hij weer thuis,Y luego por la noche él volvía a casa,
Een kus, een aai van degene die op hem wachtte,Un beso, una caricia de quien lo esperaba,
Altijd dezelfde verwijten, haar afwezig blik,Siempre el mismo reproche, su mirada ausente,
Altijd het beeld van haar, de baas over zijn gedachten...Siempre la imagen de ella, dueña de su mente. . .
En dan weer, wakker in bed,Y luego otra vez, despierto en la cama,
Proberend haar te vergeten, omarmd door zijn kussen,Tratando de olvidarla, abrazado a su almohada,
Weer die vraag: "zeg me wat er aan de hand is?"De nuevo esa pregunta: "dime qué te pasa?"
En hij die antwoordt: "niets, tot morgen..."Y él que le responde: "nada, hasta mañana. . . "
Op hetzelfde tijdstip, op dezelfde plek,A la misma hora en el mismo lugar,
Hij kwam die middag weer om haar te zien passeren,El volvió esa tarde para verla pasar,
Zij zoals altijd met die man daar,Ella como siempre con el hombre aquel,
En hij die stierf voor die vrouw...Y él que se moría por esa mujer. . .
Op hetzelfde tijdstip, op dezelfde plek,A la misma hora en el mismo lugar,
Aan dezelfde tafel en in dezelfde kroeg,En la misma mesa y en el mismo bar,
Uiteindelijk schreef hij een liefdesbrief,Al final le escribió una carta de amor,
Met wat hij haar had willen zeggen maar niet durfde...Con lo que hubiera querido decirle y no se atrevió. . .
En dan 's nachts kwam hij weer thuis,Y luego por la noche él volvía a casa,
Een kus, een aai van degene die op hem wachtte,Un beso, una caricia de quien lo esperaba,
Altijd dezelfde verwijten, haar afwezig blik,Siempre el mismo reproche, su mirada ausente,
Altijd het beeld van haar, de baas over zijn gedachten...Siempre la imagen de ella dueña de su mente. . .
En die nacht ging hij stilletjes uit bed,Y esa noche en silencio se fue de la cama,
Stopte in een koffer wat hij nog had,Guardó en una maleta lo que le quedaba,
Legde de brief voor zijn vrouw op het kussen,Le puso a su mujer la carta en la almohada,
Aan die ontrouwe liefde, degene van wie hij zoveel hield...A ese amor infiel, a la que tanto amaba. . .
En hij ging langzaam weg om niet terug te keren,Y se fue despacio para no volver,
Hij vertrok in de nacht van die zondag,Se marchó en la noche del domingo aquel,
Maar af en toe zagen ze hem passeren,Pero cada tanto lo veían pasar,
Op hetzelfde tijdstip en op dezelfde plek...A la misma hora y en el mismo lugar. . .