Poésie Noire

Zwarte Poëzie

Poésie Noire

Met mijn hoofd op de rails, kanker leeft in mij,With my head on the rail, cancer is living in me,
er is geen weg naar binnen, er is geen weg naar buiten.there is no way in, there is no way out.

Hij heeft het plot in zijn handen, altijd of nooit.He has got the plot in his hands, ever or never.
Wiegen naar de dood, hij kwam aan het einde van de gang,Lullabies to death, he came to the end of the passage,
de afgrond wacht, en het hart stopt...en het hart stopt!the abyss is waiting, and heart stops...and heart stops!

Alles leidt naar een einde, de doornenkroon op zijn graf,Everything leads to an end, the crown of thorns on his grave,
de roos die stil verwelkte...de roos die stil verwelkte.the rose that withered silently...the rose that withered silently.

De strijd om het leven, soms....The struggle for life, sometimes....

R. Soms wil ik opgeven, liggen, en in stilte sterven. (3)R. Sometimes I wanna give up, lay down, and die in silence. (3)