As van jouw haren, Rachel

Волос твоих пепел, Рахиль

Ter ere van de wonderlijke nakomelingen van de machtige godVo slavu divnym potomkam moguchego boga
Die mooier is dan de zon op zijn hoogste puntChto likom krashe chem solntse v zenite svoyem
De resten van het door hen onderdrukte volkOstatki poraboshchennogo imi naroda
Lijden in kuilen vol teer en kolenTomyat·sya v yamakh nabitykh smoloy i uglem

Laat de hoop achter voor wie door hen in de schoot van de aarde is neergestortOstavʹte nadezhdu te, kto vo chrevo zemli byl nizverzhen imi
Bereid je ziel voor op de slaap met vrome gebedenMolitvami tshchetnymi dushu gotovʹte ko snu
Onder de gescheurde huid, bestudeer het lichaam, huil met lege ogenPod sodrannoy kozhey plotʹ izuchayte, plachʹte glazami pustymi
De toezichthouder in het zwart draagt de duisternis in zijn handenNadsmotrshchik v chernom neset v ladonyakh tʹmu

Hij zingt luid over eerOn gromko poyet o chesti
Hij heft zijn hand omhoogOn ruku vzdymayet vvysʹ
Hij roept de broeders naar de kuil om naar het lied te luisterenOn bratʹyev k yame szyvayet poslushatʹ pesnyu
Met het orkest van treurige kreten van brandende rattenS orkestrom zhalobnykh vopley goryashchikh krys

Met een gruwelijke grijns op de gezichten van de ongelukkigenS zhutkim oskalom v litsa neschastnykh
Spuwt de bewaker met vurig vuurStrazhnik plyuyet zharkim ognem

Ik prijs de god die het vlammetje voedtYa voskhvalyayu boga pitaya plamya
Met het licht van de ziel verlicht ik de duisternis van mijn passiesSvetom dushi ozaryaya temnitsu moikh strastey
Ik verheft me uit de ketenen naar de hemel, stervendYa voznoshusʹ iz okov v nebesa pogibaya
Versmelt met de wind in de menigte van onschuldige dodenS vetrom slivayasʹ v sonme nevinnykh smertey

Ik zal as wordenYa stanu peplom
Zwarte vochtigheid van de bronnen drinken we 's nachtsChernaya vlaga istokov my pʹyem tebya nochʹyu
We drinken je 's ochtends en in de middagMy pʹyem tebya utrom i v poldenʹ
We graven een graf in de hemel, daar is geen krapteMy v nebe mogilu kopayem tam net tesnoty
In het huis woont een man, hij temt de slang, hij schrijft brieven naar DuitslandV dome zhivet chelovek on zmey priruchayet on pishet v Germaniyu pisʹma
Hij geeft ons in de hemel een graf, hij roept de honden met een fluitjeOn darit nam v nebe mogilu on psov sozyvayet svistkom
De dood - dat is de oude maestroSmertʹ — eto staryy maestro
Hij schrijft, hij laat zich zakken, de sterren branden opOn pishet spuskayet·sya vniz zagorayut·sya zvezdy
Hij schrijftOn pishet
Het goud van jouw haren, GretchenVolos tvoikh zoloto Gretkhen
De as van jouw haren, RachelVolos tvoikh pepel Rakhilʹ

Ik zal een fel vuur worden, de harsachtige takken verbrandenYa stanu yarkim ognem szhimaya smolistyye vetvi
Met de koude val van goud, laat de lont van botten achterZoloy kholodnoy padu, ostaviv kostey fitilʹ
Ik zal opgroeien met het groene gras, versierend het goud van jouw haren, GretchenTravoy zelenoy vzoydu, ukrasiv volos tvoikh zoloto Gretkhen
Met de wortels stevig omarmend de as van jouw haren, RachelKornyami krepko obnyav volos tvoikh pepel, Rakhilʹ

Ik kleur in herinnering aan degene die in de kuil om de dood badTsvetu ya v pamyatʹ o toy, chto v yame molila o smerti
Het goud van jouw haren, Gretchen, de as van jouw haren, RachelVolos tvoikh zoloto Gretkhen, volos tvoikh pepel, Rakhilʹ