Kaspar

Kaspar

Kaspar

Ze zeiden dat hij van Neurenberg kwamSie sagten, er käme von Nürnberg her
En dat hij geen woord sprakUnd er spräche kein Wort
Op de markt stonden ze om hem heenAuf dem Marktplatz standen sie um ihn her
En gaperden hem daar aanUnd begafften ihn dort
De een fluisterde: "Hij is een beest"Die einen raunten: „Er ist ein Tier“
De anderen vroegen: "Wat doet hij hier?"Dier andern fragten: „Was will der hier?“
En dat hij zich maar naar de duivel mochtUnd dass er sich doch zum Teufel scher
"Ja ja, jaag hem weg„So jagt ihn doch fort
Ja ja, jaag hem weg!"So jagt ihn doch fort!“

Zijn haar in strengen en wildSein Haar in Strähnen und wirre
Zijn gang was gebogenSein Gang war gebeugt
"Geen twijfel, deze gek„Kein Zweifel, dieser Irre
Is door de duivel verwekt"Ward vom Teufel gezeugt“
De dominee gaf hem een kruikDer Pfarrer reichte ihm einen Krug
Vol melk, die hij in één teug dronkVoll Milch, der sog in einem Zug
"Hij drinkt niet uit de schalen„Er trinkt nicht vom Geschirre
Die is door de wolvin gezoogd!Den hat die Wölfin gesäugt!
Die is door de wolvin gezoogd!"Den hat die Wölfin gesäugt!“

Mijn vader, die in ons dorpMein Vater, der in unsrem Orte
Onderwijzer wasSchulmeister war
Stapte naar hem toe, ondanks de boze woordenTrat vor ihn hin, trotz böser Worte
Rondom de menigteRings aus der Schar
Hij sprak heel rustig tegen hem, enEr sprach zu ihm ganz ruhig, und
De stomme opende zijn mondDer Stumme öffnete den Mund
En stamelde de woorden:Und stammelte die Worte:
"Heet Kaspar„Heiße Kaspar
Heet Kaspar"Heiße Kaspar“

Mijn vader bracht hem in huisMein Vater brachte ihn ins Haus
"Heet Kaspar"„Heiße Kaspar“
Mijn moeder waste zijn klerenMeine Mutter wusch seine Kleider aus
En knipte zijn haarUnd schnitt ihm das Haar
Spreken leerde mijn vader hemSprechen lehrte mein Vater ihn
Lezen en schrijven en het leekLesen und schreiben und es schien
Wat men hem leerde, nam hij in zich opWas man ihn lehrte, sog er in sich auf
- Hoe gretig hij was!- Wie gierig er war!
Hoe gretig hij was!Wie gierig er war!

Bij de school hoorde toen nogZur Schule gehörte derzeit noch
Het Üttinger veldDas Üttinger Feld
Kaspar en ik ploegen samenKaspar und ich pflügten zu zweit
Al snel was alles bewerktBald war alles bestellt
We verzorgden en koesterden elke zaadWir hegten und pflegten jeden Keim
Brachten in de herfst de oogst binnenBrachten im Herbst die Ernte ein
Van de mensen vervloektVon den Leuten vermaledeit
Van hun honden geblaftVon deren Hunden verbellt
Van hun honden geblaftVon deren Hunden verbellt

Een winterdag, de sneeuw lag versEin Wintertag, der Schnee lag frisch
Het was januariEs war Januar
Mijn moeder riep ons:Meine Mutter rief uns:
"Kom aan tafel„Kommt zu Tisch
Het eten is klaar!"Das Essen ist gar!“
Mijn vader zei: "...Eetlust"Mein Vater sagte: „...Appetit“
Ik wachtte op Kaspars stapIch wartete auf Kaspars Schritt
Mijn vader vroeg nors:Mein Vater fragte mürrisch:
"Waar blijft Kaspar?„Wo bleibt Kaspar?
Waar blijft Kaspar?"Wo bleibt Kaspar?“

We zochten, en we vonden hemWir suchten, und wir fanden ihn
Op het pad bij het veldAuf dem Pfad bei dem Feld
De verse sneeuw waaide over hemDer Neuschnee wehte über ihn
Zijn gezicht was verminktSein Gesicht war entstellt
De ogen angstig opengesperd,Die Augen angstvoll aufgerissen,
Zijn hemd was bloedig en gescheurd.Sein Hemd war blutig und zerrissen.
Gestoken hadden ze hemErstochen hatten sie ihn
Daar bij het Üttinger veldDort am Üttinger Feld
Daar bij het Üttinger veldDort am Üttinger Feld

De politiecommissaris uit de stadDer Polizeirat aus der Stadt
Vulde een formulier inFüllte ein Formular
"God neem hem aan in zijn genade"„Gott nehm ihn hin in seiner Gnad' “
Zei de heer vikarSagte der Herr Vikar
Het Üttinger veld ligt al lang braakDas Üttinger Feld liegt lang schon brach
Soms blaffen de honden nog naar meNur manchmal bell'n mir noch die Hunde nach
Dan strooi ik een paar bloemen op het padDann streu ich ein paar Blumen auf den Pfad
Voor KasparFür Kaspar