Aquel Zuliano

Die Zuliano

Aquel Zuliano

Verschoond is de ochtendFresca está la madrugada
En in de maracucha dageraadY en la aurora maracucha
Klinkt een immense stemUna inmensa voz se escucha
Het is de bard die in feeststemmingEs el bardo que en parranda
Zingend zijn gaita's gaatCantando sus gaitas anda
En de luisteraars verblijdtDeleitando a quien lo escucha

In de nevel straaltEn la bruma resplandece
Maracaibo als het slaaptMaracaibo cuando duerme
En stilletjes verspreidtY taciturna desprende
Het de geur van zijn geheimEl aroma de su arcano
Wanneer edel en groot verschijntCuando noble y grande emerge
Het beeld van die zulianoLa imagen de aquel zuliano

Die in de dageraad groeitQue en la aurora se agiganta
Ontwaakt en zich beweegtDespierta y se estremece
De geliefde stad van de zonLa ciudad del Sol amada
Wanneer de vereerde stemCuando la voz adorada
Van die trouwe bard voor hem zingtDe aquel bardo fiel le canta
En trots oprijstY orgulloso se levanta
En aan zijn thuis biedtY a su terruño le ofrece
Zijn hart in de handSu corazón en la mano

Met vaste koers naar de ondergangCon rumbo firme al ocaso
Projecteert de zon zijn lijdenProyecta el Sol su agonía
De stem dooft en de dagLa voz se apaga y el día
Sterft zwervend als een elfjeMuere vagando cuál duende
De stad slaapt weerDe nuevo la ciudad duerme
Met de bard in zijn schootCon el bardo en su regazo

In de nevel straaltEn la bruma resplandece
Maracaibo als het slaaptMaracaibo cuando duerme
En stilletjes verspreidtY taciturna desprende
Het de geur van zijn geheimEl aroma de su arcano
Wanneer edel en groot verschijntCuando noble y grande emerge
Het beeld van die zulianoLa imagen de aquel zuliano

Die in de dageraad groeitQue en la aurora se agiganta
Ontwaakt en zich beweegtDespierta y se estremece
De geliefde stad van de zonLa ciudad del Sol amada
Wanneer de vereerde stemCuando la voz adorada
Van die trouwe bard voor hem zingtDe aquel bardo fiel le canta
En trots oprijstY orgulloso se levanta
En aan zijn thuis biedtY a su terruño le ofrece
Zijn hart in de handSu corazón en la mano

Het licht komt op en de ochtendLa luz nace y la mañana
Onderbreekt mijn droomInterrumpe en mí el ensueño
De stem geloof ik was een droomLa voz creo que fue un sueño
Maar er is een aangenaam mysteriePero hay un misterio grato
Hij liet zijn vier vergetenDejó olvidado su cuatro
Onder mijn raam achterDebajo de mi ventana

In de nevel straaltEn la bruma resplandece
Maracaibo als het slaaptMaracaibo cuando duerme
En stilletjes verspreidtY taciturna desprende
Het de geur van zijn geheimEl aroma de su arcano
Wanneer edel en groot verschijntCuando noble y grande emerge
Het beeld van die zulianoLa imagen de aquel zuliano

Die in de dageraad groeitQue en la aurora se agiganta
Ontwaakt en zich beweegtDespierta y se estremece
De geliefde stad van de zonLa ciudad del Sol amada
Wanneer de vereerde stemCuando la voz adorada
Van die trouwe bard voor hem zingtDe aquel bardo fiel le canta
En trots oprijstY orgulloso se levanta
En aan zijn thuis biedtY a su terruño le ofrece
Zijn hart in de handSu corazón en la mano