Kötü İnsanları Tanıma Senesi

Jaar van Slechte Mensen Kennen

Kötü İnsanları Tanıma Senesi

Verse IVerse I
Yunus, begin juli, aan het eind van de weg wacht ik met bloemenYunus Temmuz başı yol sonunda elde çiçek bekler
Stuur een krans naar mijn deur voor elke dag zonder jouSensiz geçen her gün için kapıma çelenk gönder
Deze ellende heeft me neergehaald, mijn oren zijn doofKahır bu adamı yere devirdi, kulaklarım sağır
Schreeuw naar me met je mooie stem; verlicht mijn zware lastHoş sesinle bana bağır; hafiflesin yüküm ağır

Hoe meer mijn ogen huilen, hoe minder mijn kuiltjes lachenGözüm ağladıkça gamzelerim gülmemekte
Mijn ziel beweegt niet zolang mijn pen stil blijftRuhum yıpranmadıkça kalemim hareket etmemekte
De woorden die ik met adem heb opgebouwd zijn een schuld aan jouw orenNefesle inşa ettiğim sözüm kulaklarına borçtur
De duivel heeft degenen die ik vertrouwde begraven. Wat is dit?Şeytan güvendiklerimi gömdü. Lan ne iştir ?

Verlies jezelf niet; de nachten zijn de boodschappers van de zonNe olur üzme kendini; güneş habercisi geceler
Zelfs als ik het probeer, komen die gemakkelijke lettergrepen niet uit mijn mondZorlasamda çıkmamakta ağızdan o kolay heceler
Ik ben op een plek die ik niet ken, met de dingen die ik het beste weetHiç bilmediğim bir yerde en çok bildiklerimleyim
Ik ben in gevechten tegen degenen die ze willen wissenOnları silmek isteyenlere karşı muharebelerdeyim

Mijn vriend is als een boek; de liefde blijft half afBenim bir kitaptır arkadaşım; muhabbeti yarım kalır
Als ik de tijd kon straffen; zou ik nu de doodstraf geven, zijn naam blijftZaman sanığım olsa; şimdi idâm ederim, adı kalır
Als ik niet bang voor jou was, zou ik de kogel als cadeau voor mijn hoofd nemenSenden korkum olmasa kurşunu kafama ellerim hediye alır
Het is moeilijk voor je om te begrijpen, maar goed, mijn zucht gaat, mijn klacht blijftAnlaman zor ya neyse, âhım gider vâhım kalır

Jaar van slechte mensen kennen, mijn naam is aan het sterven, 5 lettersKötü insanları tanıma senesi, can çekişmekte adımın 5 hanesi
Er zijn veel redenen voor mijn afkeer van het levenYaşamdan soğumamın çoktur bahanesi
Dag na dag scheurt de 12 snaren van mijn hartGünden güne yırtılmakta kalbimin 12 perdesi
Mijn moed wordt bang gemaakt door de klap van wilskrachtKorkutur cesaretimi iradesizlik sillesi

NakaratNakarat
Kijk, ik heb volgehouden, maar het lukte niet, trek mijn wapen en schietBak dayandım olmadı çek silahımı vur
Mijn hand kan mijn middel niet bereiken, vergeef meElim belime varmıyor affet
Ik heb een tekort op mijn dagBugünüme kusrum var
Vriend, heb je het op mijn leven gemunt?Dostum canıma mı kastın var ?

Wie ook de dokter is, laat hem mijn rechter zijnKim hekimse hâkimim olsun
Laat mijn aardbeving één muur, één hoofd zijnTek duvara tek kafa depremim olsun
Zwijg! Ik heb een kans om te verwondenSus ! Yaralama şansım var
Sago, hoeveel ontsnappingen heb je recht op?Sago kaç firara hakkın var ?

Verse IIVerse II
De onsterfelijkheid van mijn werkelijkheid houdt mijn verdriet levendBenim gerçekliğimin ölümsüzlüğü yaşatmakta hüznümü
Ik vierde mijn laatste verjaardag door mezelf aan mezelf te gevenKendimi kendime hediye ederek kutladım son doğum günümü
Ook al geloof je het niet, de tijd gaat voorbij, je wachtijd zal komen, leeuwİnanmasanda geçer sayılı zaman, nöbet vaktin dolacak aslan
De smaak van geduld, ook al is het bitter; is zoet als fruitSabrın tadı ki acıda olsa; tatlıdır ya meyvan

Ik kijk maar in één richting, mijn ogen volgen de juiste koersBakacağım tek yön önüm, doğru rotayı izler gözüm
Mijn woorden zijn aan de wind toevertrouwd, mijn hart brandt van verlangenRüzgara emanet sözüm, hasretlerle yandı gönlüm
Mijn eenzaamheid is een marteling voor mijn hart, de dood maakt me elke seconde bangYalnızlığım kalbime zulüm, korkutmakta her an ölüm
Ik ben een roze serie; elke dag is een afleveringBen bir pembe diziyim; her günüm bir bölüm

Van mijn tanden zijn er bewakers, van mijn gevoelens zijn er watervallenDişlerimden gardiyanlar, hislerimden çağlayanlar
Van mijn vuil zijn er moerassen, van mijn botten zijn er schrikkenKirlerimden bataklıklar, kemiklerimden korkuluklar
Ik creëerde scherpe messen van mijn vingers om de pen te verdedigenParmaklarımdan sivri bıçaklar yaratıp savundum kalemi
Het onthullen van het geheim was een moord, een kilo goud was rustSırrı açmak cinayetti, bir kilo altın sukûnetti

De afstand tussen mij en de aarde is niet zo lang als het levenToprakla aramdaki mesafe Kadar hayat değil uzun
Laat de rechtvaardigen een val voor me zetten, elke betovering keert terugÂdiler yoluma tuzak kursun, geri teper her efsun
Laat de ogen van Yunus vol zwarte wolken zijnYunusun gözleri kara bulutlarla dolsun
Je hebt niets meer dan geduld, mijn YunusYok elinde sabırdan öte bir kozun Yunus'um

NakaratNakarat
Kijk, ik heb volgehouden, maar het lukte niet, trek mijn wapen en schietBak dayandım olmadı çek silahımı vur
Mijn hand kan mijn middel niet bereiken, vergeef meElim belime varmıyor affet
Ik heb een tekort op mijn dagBugünüme kusrum var
Vriend, heb je het op mijn leven gemunt?Dostum canıma mı kastın var ?

Wie ook de dokter is, laat hem mijn rechter zijnKim hekimse hâkimim olsun
Laat mijn aardbeving één muur, één hoofd zijnTek duvara tek kafa depremim olsun
Zwijg! Ik heb een kans om te verwondenSus ! Yaralama şansım var
Sago, hoeveel ontsnappingen heb je recht op?Sago kaç firara hakkın var ?