Ad Vitam Aeternam

Ad Vitam Aeternam

Ad Vitam Aeternam

Vurend de regen buiten verandert alles in stof en as,Vatrena kisa napolju pretvara sve u prah I pepeo,
Met zondige stervelingen naar de poorten van de hel.Noseci za sobom gresne smrtnike pred vrata pakla
Donkerte en stilte vullen de kamers, waar ik maandenlang rondzwerv,Mrak I tisina ispunjavaju sobe,kojima lutam mesecima,
Worden mijn vrienden in deze angstaanjagende gangen.Postaju moji prijatelji u ovim jezivim hodnicima
Het vuur dat in mij brandt, de droefheid die me volgt,Plamen koji u meni gori,tuga koja me prati,
De dood die op me wacht, de zondige ziel bestaat niet meer.Smrt koja me ceka,gresna dusa vise ne postoji

Ad infinitumAd infinitum
Vergeet niet je kalmte te bewaren in tegenspoed,Seti se da u nesreci sacuvas pribranost,
Één zonnige dag zal alle zwarte dagen vergoeden,Jedan suncan dan nadoknadice sve crne dane,
Ellende is altijd de metgezel van de regenboog.Beda je uvek pratilac duga.
Ad vitam aeternamAd vitam aeternam
De melodie die de wind maakt, met de as van de doden op de vensters,Melodija koju vetar pravi nanoseci pepeo mrtvih na prozore,
Is muziek voor mijn zondige ziel die geen redding kent.Je muzika za moju gresnu dusu kojoj nema spasa

Veroordeeld om de dood te ontmoeten zonder mijn geliefde in de armen,Osudjen da smrt docekam bez voljene osobe u zagrljaju,
Sta ik in de donkere hal en zie hoe mijn ziel me verlaat.Stojim u mracnom holu I gledam kako me dusa napusta
Nu vul ik alleen met de zwarte rivier van tranen op mijn gezicht,Sada me ispunjava samo crna reka suza na mom licu,
Bloed waarmee ik op de muren schrijf "waar ben je",Krv,kojom pisem po zidovima "gde si",
Toont me jou en je afscheid.Prikazuje mi tebe I tvoj oprostaj.

De ziel die ik kan voelenDusa koju mogu da osetim
En voor me zie langzaam weggaan,I vidim ispred sebe polako odlazi,
Samen met de duisternis en stilte... blijf ik alleen.Zajedno sa mrakom I tisinom....ostajem sam
Ad vitam aeternamAd vitam aeternam