Seine Heimat War Die See

Zijn Thuis Was De Zee

Seine Heimat War Die See

De hand aan het roer, op zijn schipDie Hand am Ruder, auf seinem Schiff
Getekend door de ruwe reis, zijn gezichtVon rauer Fahrt gezeichnet, sein Angesicht
De hele wereld heeft hij bevarenAlle Welt hat er befahren
Voor de zee was hij geborenFür das Meer war er gebor'n
Zijn ogen keken moedig in de stormSeine Augen blickten furchtlos in den Sturm

Want zijn thuis was de zeeDenn seine Heimat war die See
Zijn thuis was de zeeSeine Heimat war die See
In de verre verte onder het licht van de sterrenIn der weiten Ferne unterm Licht der Sterne
Zag je hem op de brug staanSah man ihn auf der Brücke steh'n
Zijn thuis was de zeeSeine Heimat war die See
Zijn thuis was de zeeSeine Heimat war die See
In de verre verte onder het licht van de sterrenIn der weiten Ferne unterm Licht der Sterne
Zag je hem eenzaam ondergaanSah man ihn einsam untergeh'n
Hij was onze kapiteinEr war unser Kapitän

Van het Kaap der Stormen tot VuurlandVom Kap der Stürme bis Feuerland
De sterrenbeelden van het zuiden waren hem bekendDes Südens Sternenbilder war'n ihm bekannt
Daar waar niemand anders geweest wasDort wo keiner sonst gewesen
Daarheen leidde altijd zijn koersDahin führte stehts sein Kurs
Aan zijn schip bleef hij trouw tot het eindeSeinem Schiff hielt er die Treue bis zum Schluss

Want zijn thuis was de zeeDenn seine Heimat war die See
Zijn thuis was de zeeSeine Heimat war die See
In de verre verte onder het licht van de sterrenIn der weiten Ferne unterm Licht der Sterne
Zag je hem op de brug staanSah man ihn auf der Brücke steh'n
Zijn thuis was de zeeSeine Heimat war die See
Zijn thuis was de zeeSeine Heimat war die See
In de verre verte onder het licht van de sterrenIn der weiten Ferne unterm Licht der Sterne
Zag je hem eenzaam ondergaanSah man ihn einsam untergeh'n
Hij was onze kapiteinEr war unser Kapitän

De hand aan het roer, staat hij nog steedsDie Hand am Ruder, steht er noch heut
Met de blik naar voren gericht, in de eeuwigheidDen Blick nach vorn gerichtet, in Ewigkeit
Van de getijdenstroom geborgenVom Gezeitenstrom geborgen
In de diepte thuisgebrachtIn die Tiefe heimgebracht
Houdt hij eenzaam zijn laatste wacht aan de ankerHält er einsam seine letzte Ankerwacht

Want zijn thuis was de zeeDenn seine Heimat war die See
Zijn thuis was de zeeSeine Heimat war die See
In de verre verte onder het licht van de sterrenIn der weiten Ferne unterm Licht der Sterne
Zag je hem op de brug staanSah man ihn auf der Brücke steh'n
Zijn thuis was de zeeSeine Heimat war die See
Zijn thuis was de zeeSeine Heimat war die See
In de verre verte onder het licht van de sterrenIn der weiten Ferne unterm Licht der Sterne
Zag je hem eenzaam ondergaanSah man ihn einsam untergeh'n
Hij was onze kapiteinEr war unser Kapitän