Patronen

Patterns

De nacht valt zachtjesThe night sets softly
Met het geruis van vallende bladeren,With the hush of falling leaves,
Werpt rillende schaduwenCasting shivering shadows
Op de huizen door de bomen,On the houses through the trees,
En het licht van een straatlampAnd the light from a street lamp
Schildert een patroon op mijn muur,Paints a pattern on my wall,
Als de stukjes van een puzzelLike the pieces of a puzzle
Of het onregelmatige gekrabbel van een kind.Or a child's uneven scrawl.

Boven een smalle trapUp a narrow flight of stairs
In een klein kamertje,In a narrow little room,
Terwijl ik op mijn bed ligAs I lie upon my bed
In de vroege avondschemering.In the early evening gloom.
Aan mijn muur gespietstImpaled on my wall
Kunnen mijn ogen vaag zienMy eyes can dimly see
Het patroon van mijn levenThe pattern of my life
En de puzzel die ik ben.And the puzzle that is me.

Vanaf het moment van mijn geboorteFrom the moment of my birth
Tot het moment van mijn dood,To the instant of my death,
Zijn er patronen die ik moet volgenThere are patterns I must follow
Net zoals ik elke adem moet halen.Just as I must breathe each breath.
Als een rat in een doolhofLike a rat in a maze
Ligt het pad voor me,The path before me lies,
En het patroon verandert nooitAnd the pattern never alters
Totdat de rat sterft.Until the rat dies.

En het patroon blijft nog steeds bestaanAnd the pattern still remains
Op de muur waar de duisternis viel,On the wall where darkness fell,
En het is passend dat het zo is,And it's fitting that it should,
Want in de duisternis moet ik wonen.For in darkness I must dwell.
Als de kleur van mijn huid,Like the color of my skin,
Of de dag dat ik oud word,Or the day that I grow old,
Is mijn leven gemaakt van patronenMy life is made of patterns
Die nauwelijks te beheersen zijn.That can scarcely be controlled.