The Darkest Winter

De Donkerste Winter

The Darkest Winter

Ik voel de stilte van de windI can feel the silence of the wind
als een nachtegaal die nooit zingt.like a nightinegale that never sings
Ramen van het licht zijn alles wat ik zie,Widows of the the light is all I see
de donkerste winterherinnering blijft.the darkest winter memory remains

Eenzaam, bang voor hen, de stemmen van het houtLonely, afraid them, the voices of wood
roepen me door het raam... stille nacht.calling me through the window...silent night.
Donkerte, tederheid, de droefheid van hoop,Darkness, tenderness, the sadness of hope,
in mijn hart voel ik de kou...in my heart heart I can feel the cold...

Ik voel de stilte van de windI can feel the silence of the wind
als een nachtegaal die nooit zingt.like a nightinegale that never sings
Ramen van het licht zijn alles wat ik zie,Widows of the the light is all I see
de donkerste winterherinnering blijft.the darkest winter memory remains

Stervend, de regenboog zal nooit verschijnenDying, the rainbow will never appear
met de sneeuw in mijn handen, schreeuw ik in tranen.with the snow in my hands, I scream in tears.
Blindelings, ik tril als een eenzame wolfBlindly, I tremble like a lonely wolf
verloren in het donkere paradijs van de nacht.lost in dark paradise of night.

Ik voel de stilte van de windI can feel the silence of the wind
als een nachtegaal die nooit zingt;like a nightingale that never sings;
tekens van verdriet stromen van binnen.signs of sorrow flow from within.
Mijn hart sterft, de vlam verstikt,My heart is dying, the flame suffocates,
de sneeuw valt naar beneden en ik breek af,the snow is falling down and I am breaking down,
vanaf deze vallei van tranen naar de eeuwigheid.from this valley of tears to the eternity.
En er is geen zon... mijn wereld wordt zwart.And there is no sun...my world becoming black
De schoonheid is donker, zoals de gevoelens van mijn hart;The beauty is dark, like feelings of my heart;
ik voel me alleen...I feel alone...