Consolatrix Has Left The Building

Consolatrix Heeft Het Gebouw Verlaten

Consolatrix Has Left The Building

Alleen aan het wandelen...door de oude begraafplaats...-Strolling all alone...across the ancient cemetery...-
vertel me, is alles hier niet...van een tijdloos groen?!tell me, isn't everthing here...of a timeless green?!
Ik zie dat verschillende bezoekers hier ook verzameld zijn,I see that several visitors are also agthered here,
met een luie, kleine wandeling op de oude begraafplaats...net als ik.having an idle, little saunter on the old graveyard...just like me.

Ik houd een kaars brandend voor mezelf zodat ik me niet zo alleen voel;i keep a chandle burning for myself so i won't feel all alone;
we hadden dit moeten doen, maar we hebben hier nooit iets gevierd.we should have done so, but we never celebrated anythin here at all.

Een loodzware vermoeidheid kruipt visceus als siroop de heuvels af,A leaden weariness creeps viscously like syrup down the hills,
verlamt iedereen...terwijl het over de monumenten kruipt...-felling everybody...as it crawls upon the monuments...-
alleen ik ontsnap aan zijn macht, voor het moment lijk ik immuun;only i escape its power, for the moment seem immune;
maar twee oudere dames, die de rechter, de toekomstige graf bewaken,yet, two eldery ladies, guarding the right, the future tomb
berispen me, zo vol woede, vol jaloezie en minachting:are scolding me, so filled with anger, filled with envy and disdain:
"De doden zijn woedend op jou!"The dead are furios with you!
omdat je je kostbare tijd verdoet!"as you're wasting your precios time!"

Nu zijn er gezichten in het tapijt, er zijn mensen die in de muren leven;Now there are faces in the carpet, there are people living in the walls;
ik hoor de doden roepen: "verdriet ligt op de loer in de uren voorI hear the dead are calling: "sadness lies in wait in the hours before
de dageraad!"dawn!"

Deze momenten, vluchtig als ze zijn, getuigen van onsThese moments, fleeting as they are, they testify to us
ze zijn de stille getuigen van een reden die op het punt staat te vergaan;they are the silent witnesses of a reason about to pass;
ik kan niet anders dan toegeven, achteloos negerend de eindigheid van het leven,I cannot but admit, carelessly ignoring life's finiteness,
dat ik vol angst en zorgen ben...en zoveel schaamte om deze reden.that i am filled with fear and worry...and so much shame because of this.

Nou, alles wat ik zie, ja, al de beelden zijn vaag,Well, everthing I see, yeas all the iomages are blurred,
het is moeilijk om de toekomst te raden in deze kortzichtige wereld.it's hard to guess the future in the short-sighted world.
Hoe zou deze simpele handicap lichtvaardig genegeerd moeten worden,How should this simple handicap be lightly well ignored,
gezien de vreselijke blindheid waarmee ik ben geboren.considering the dreadful blindness with wich i have been born.

We hadden dit moeten doen, maar we hebben hier nooit iets gevierd;We should have done so, but we never celebrated anything here at all;
ik hoor de doden roepen: "verdriet ligt op de loer in de donkerste uren...I hear the dead are calling: "sadness lies in wait in the darkest hours...
...juist voor de dageraad!"...right before the dawn!"