Barcelona, 1992

Barcelona, 1992

De regen, het zand, we hielden onze ogen dicht zodat het nooit eindigt,The rain, the sand, we kept our eyes shut so it never ends,
Want ik ben echt, bij jou, we spreken een woordeloze taal die we begrijpen.Cause I’m true, near you, we speak a wordless language we understand.

Hé, ik had het moeten weten, het spijt me, ik denk dat we allebei alleen zijn.Hey, I should have known, I feel sorry, I guess we're both alone.
Twijfels en angsten, ik heb nooit geweten hoe ik ze moet oplossen,Doubts and fears, I’ve never known how to resolve them,
Lichten gaan uit als ik het probeer.Lights go out when I’m trying.

De regen, het zand, we hielden onze ogen dicht zodat het nooit eindigt,The rain, the sand, we kept our eyes shut so it never ends,
Want ik ben echt, met jou, we spreken een woordeloze taal die we begrijpen.Cause I’m true, with you, we speak a wordless language we understand.