visualizaciones de letras 64
Sonet LVI
Stanisław Sojka
Słodka miłości, wróć, by nie mówiono,
Że siły twoje od twych pragnień słabsze,
Pragnienia, choć je dzisiaj nakarmiono,
Jutro powrócą, tak ostre jak zawsze.
Lub zwij to zimą, zwij to zimą
Zimą której mroźna szata
Po trzykroć każe oczekiwać lata.
Niech odpoczynek będzie oceanem
Dzielącym brzegi, na które przybyło
Dwoje kochanków młodych, by nad ranem
Pobłogosławić wracającą miłość.
Lub zwij to zimą, zwij to zimą
Zimą której mroźna szata
Po trzykroć każe oczekiwać lata
Więc wróć! Choć dzisiaj twoje głodne oczy
Mrużą się, ciężkie sennym nasyceniem,
Jutro spójrz znowu i ducha miłości
Nie chciej zabijać zbyt długim znużeniem.
Lub zwij to zimą zwij to zimą
Zimą której mroźna szata
po trzykroć każe oczekiwać lata (2x)
Enviada por Caterine. ¿Viste algún error? Envíanos una revisión.
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Stanisław Sojka y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: