Heimoni Kunniaa Pohjola Julisti

Eerlijkheid en Eer aan de Noorden

Heimoni Kunniaa Pohjola Julisti

De tijd van Väinämö is eindelijk aangebroken,Koittipa vihdoin Väinämön aika,
De heldentijd van mijn Finland,Suomeni sankari-aika,
tijd van kennis, vaardigheden, en magie,tietojen, taitojen, taikojen aika,
tijd van zang en helden.laulujen, urhojen aika.

Toen was de macht van Finland groot,Jolloin suur' oli Suomeni valta,
breed uitgestrekt het land van lied en muziek:laaja laulun ja soiton maa:
Vanuit Viena en van onder Valdai,Vienan päältä ja Valdain alta
achter de grote wateren van Suvanto.Suvannon suurten vetten taa.
Toen was het Finse volk vrij,Jolloin Suomeni kansa sorja,
geen slaaf van het westen of het oosten,ollut ei lännen, ei ounaan orja,
toen sloeg de zwaard van Kalevajolloin Kalevan kalpa löi
en schitterde de magie van de wijze.ja leimusi tietäjän taika.

Ver weg heersend over twee zeeënKauvas valliten merta kahta
voer de boten van Perm,Permin purret kulki,
ver weg om de Botnische Golfkauvas kaartaen Pohjanlahta
sloten de havens van Kainuu.Kainuu satamat sulki.

Van ver klonk de harp van Karelië,Loitos Karjalan kannel kaikui,
ver droeg de boog van Jäämi,kauvas kantoi Jäämin jous,
De kreten van Taara weerklonken,Taara-huutoja rannat raikui,
daar waar de boten van Yösalo voeren.kussa Yösalon purret sous.
Toen was het Finse volk groot,Silloin suur' oli Suomen kansa,
de Finse leeuw in zijn kracht,Suomen leijona voimassansa,
toen deed mijn volk zijn eersilloin heimoni kunniaa
in heel het Noorden horen.koko Pohjola julisti julki.

Als Väinämö met grijs haarJosp' ois Väinämö harmaapäinen
de staf had opgepakt,silloin tarttunut valtikkaan,
of als Lemminkäinen was vertrokkentaikka lähtenyt Lemminkäinen
terwijl zijn nageslacht wandelde,sukunsa suurena kulkemaan,
verrezen als hertog van zijn volk,noussut heimonsa herttuaksi,
bewaker van broedervolken,veljeskansojen kaitsijaksi,
van de stranden van Väinä naar het einde van NoorwegenVäinän rannoilta Ruijan suulle
had hij de klanken van de trompetten laten horen!torvien soida suonut!

Maar het volk hoorde geen roep,Vaan ei kutsua kuullut kansa,
de klank van de trompet weerklonk niet,raikunut torven tahti
een volk kende het pad van Kaleva niet,kansa ei tietänyt Kalevan tiestä,
en broeder kende zijn broeder niet.veli ei tuntenut veikkoaan.

Als er toen een man was geweest,Josp' ois astunut silloin miesi,
het volk samen had gebracht,kansani yhtehen tuonut,
zijn zwaard had getrokken, zijn weg had gekruist,temmannut miekkasi, rastinut tiesi,
had hij de veroveraar gevoed!valtasi vaajat luonut!