Spring '99

Lente '99

Spring '99

O jij, wiens gezicht de winterwind heeft gevoeld,O thou, whose face hath felt the winter's wind,
Wiens ogen de sneeuwwolken in de mist hebben gezien,Whose eyes has seen the snow-clouds hung in mist,
En de zwarte iepen toppen tussen de vriezende sterren,And the black elm tops 'mong the freezing stars,
Voor jou zal de lente een oogsttijd zijn.To thee the spring will be a harvest time.

O jij, wiens enige boek het licht is geweestO thou, whose only book has been the light
Van de hoogste duisternis waarop jij je voedde.Of supreme darkness which thou feddest on

O jij, wiens enige boek het licht is geweestO thou, whose only book has been the light
Van de hoogste duisternis waarop jij je voedde.Of supreme darkness which thou feddest on
Nacht na nacht wanneer Phaëbus weg was,Night after night when phaebus was away,
Voor jou zal de lente een driedubbele morgen zijn.To thee the spring shall be a triple morn.

O jij, wiens gezicht de winterwind heeft gevoeld,O thou, whose face hath felt the winter's wind,
Wiens ogen de sneeuwwolken in de mist hebben gezien,Whose eyes has seen the snow-clouds hung in mist,
En de zwarte iepen toppen tussen de vriezende sterren,And the black elm tops 'mong the freezing stars,
Voor jou zal de lente een oogsttijd zijn.To thee the spring shall be a harvest time.

O jij, wiens gezicht de winterwind heeft gevoeld,O thou, whose face hath felt the winter's wind,
Wiens ogen de sneeuwwolken in de mist hebben gezien.Whose eyes has seen the snow-clouds hung in mist,

O jij, wiens enige boek het licht is geweestO thou, whose only book has been the light
Van de hoogste duisternis waarop jij je voedde.Of supreme darkness which thou feddest on
Nacht na nacht wanneer Phaëbus weg was,Night after night when phaebus was away,
Voor jou zal de lente een driedubbele morgen zijn.To thee the spring shall be a triple morn.

O maak je geen zorgen om kennis - ik heb er geen,O fret not after knowledge - i have none,
En toch komt mijn lied van nature met de warmte.And yet my song comes native with the warmth.
O maak je geen zorgen om kennis - ik heb er geen,O fret not after knowledge - i have none,
En toch luistert de avond.And yet the evening listens.
Hij die treurt om de gedachte aan luiheid kan niet lui zijn,He who saddens at thought of idleness cannot be idle,
En hij is wakker die zichzelf in slaap denkt.And he's awake who thinks himself asleep.

O jij die gebogen bent in alle herfststormen,O thou who bent in all the autumn-storms,
Als de bomen op de heide te midden van de treurige winden.Like the trees at the moor amidst the woeful winds.
Voor jouw ellendige hart zal de lente een driedubbele morgen zijn -To thy wretched heart the spring shall be a triple morn -
Ach! ik verlang er nog steeds naar! ik verlang ernaar!Alas! i still long for it! i long for it!