Berceuse de Bagdad

Wiegelied van Bagdad

Berceuse de Bagdad

Mijn kleintje, de wereld brandtMon petit, le monde brûle
En in jouw kleine levenEt dans ta vie minuscule
Dacht je veilig te zijnTu te croyais à l'abri
Vandaag is dat niet meer zoTu ne l'es plus aujourd'hui
Sorry dat ik je heb laten komenPardon de t'avoir fait naître
Maar ik wilde je graag leren kennenMais je voulais te connaître
Voor de bliksem en het vuurAvant la foudre et le feu
Wordt het dan beter met zijn tweeën?Est-ce donc que d'être deux
Maakt het ons minder kwetsbaarNous rendra moins vulnérables
Onder de ongenadige regen?Sous le déluge implacable ?
We kunnen elkaar warm houdenNous pourrons nous tenir chaud
Wanneer de dood van boven komtQuand la mort viendra d'en haut

{Refrein:}{Refrain:}
Je drinkt de angst met mijn melkTu bois la peur avec mon lait
Ik had je, mijn lammetje, willen gevenJ'aurais voulu, mon agnelet,
Velden vol bloemenTe donner des prairies
Zodat je ooit kunt glimlachenPour qu'un jour tu souries

Mijn kleintje, mijn hoop,Mon petit, mon espérance,
Hier is je leed aangedaanVoici qu'on t'a fait violence
En je bent uit mij gehaaldEt qu'on t'a sorti de moi
Zonder te wachten op negen maandenSans attendre tes neuf mois
Ik zie je in je couveuseJe te vois dans ta couveuse
En in plaats van daar blij mee te zijnEt au lieu d'en être heureuse
Hoop ik, met een trillend hart,J'espère, le cœur tremblant,
Dat je lang genoeg leeftQue tu vives assez longtemps
Om mij deze daad te verwijtenPour me reprocher ce geste
En hoewel alles in mij protesteertEt si tout en moi proteste
Wilde ik je mooi makenJe voulais te faire beau
Zolang we nog water hebbenTant qu'il nous reste de l'eau

{bij het Refrein}{au Refrain}

Mijn kleintje, wat voor wereld is ditMon petit, quel est ce monde
Waar sirenes antwoordenOù des sirènes répondent
Op de eerste kreten van een kindAux premiers cris d'un enfant
Dat verbaasd is levend te zijn?Etonné d'être vivant ?
Al op je tere huidDéjà sur ta peau si tendre
Zien ik as neerdalenJe vois se poser des cendres
Die ons morgen zal bedekkenQui demain nous couvrirons
Wie weet waar we dan zijn?Qui sait même où nous serons ?
Als ik je van de dood wegtrekSi à la mort je t'arrache
Moet je dat wetenIl faudra que tu le saches
Dat ze weinig om ons gevenQu'on se soucie peu de nous
En dat mensen gek zijnEt que les hommes sont fous

{bij het Refrein}{au Refrain}