賛美歌 (sanbika)

Loflied

賛美歌 (sanbika)

Jij bent een vreemde, dat is waar
きみはへんなひとだな
kimi wa henna hito da na
Zingend loop je door de straten hier
りょくどうをうたってあるいてる
ryokudou o utatte aruiteru
Ik ben ook een vreemde, dat is waar
ぼくはへんなひとだな
boku wa henna hito da na
Onder de grote lucht huil ik hier
おおぞらをあおいでないている
ouzora o aoide naiteiru
Morgen ben je misschien iemand anders
あしたにはたにんかもしれない
ashita ni wa tanin kamo shirenai
Laten we nu samen een loflied zingen
ぼくらにいまさんびかを
bokura ni ima sanbika o

De passie van studenten, zo fel
がくせいのじょうねつには
gakusei no jounetsu ni wa
Met stralende ogen en een glimlach als spel
まぶしいめをふせてほほえみを
mabushii me o fusete hoho emi o
In de schemering van de velden hier
こくどうのゆうぐれには
kokudou no yuugure ni wa
Zweeft de zon, zo vaag en niet meer hier
かすんだたいようがういている
kasunda taiyou ga uiteiru
Waar moeten we heen, wat moeten we zeggen
どこにいけばなにをはなせば
doko ni ikeba nani o hanaseba
Op de vermoeide weg terug, zo ver weg
あるきつかれたかえりみち
arukitsukareta kaerimichi

Ik hou van je, ik hou van je, vandaag is hetzelfde
すきさあいしてるきょうもかわらずさ
sukisa aishiteru kyou mo kawarazu sa
Zelfs als de wereld ons omarmt met een knik
せかいのびじょがえりくびをかんでも
sekai no bijo ga erikubi o kande mo
Er is geen leugen, dat is het niet
うんうそはない
un uso wa nai

Maar ik begrijp het nu niet meer
だけどぼくはいまじゃわからない
dakedo boku wa ima ja wakaranai
De vurige harten van ons, zo vol leven
むねをたぎらせたぼくたちが
mune o tagiraseta bokutachi ga
Waar zijn ze nu verstopt, dat is wat ik wil weten
どこにかくれたのかを
doko ni kakureta no ka o
Kijk, geld en bloemen hebben geen betekenis
ほらかねもはなもいみがない
hora kane mo hana mo imi ga nai
De eerste fluistering die we deelden
はじめてかわしたささやきが
hajimete kawashita sasaya kiga
Verbind onze handen, laat het niet stoppen
なりやまないてをつないでよ
nari yamanai te o tsunaide yo

Je bent nog steeds hetzelfde, dat is waar
あいかわらずのきみだな
aikawarazu no kimi da na
Je aandacht stroomt als een rivier, zo klaar
きずかいはげすいにながれてく
kizukai wa gesui ni nagareteku
Ik ben nog steeds hetzelfde, dat is waar
あいかわらずのぼくだな
aikawarazu no boku da na
Als ik het zie, verlang ik naar een blik, zo raar
きずけばみかえりをもとめてる
kizukeba mikaeri o motometeru
De bloemblaadjes van de regen vallen bijna
あめのはなびらこぼれおちそうだ
ame no hanabira koboreochisou da
Laten we het raam openen als het helder is
まどをあけようはれたなら
mado o akeyou hareta nara

Ik zie het, de verre dromen zijn eindeloos
みえるよはるかゆめはきりがない
mieru yo haruka yume wa kiri ga nai
Bij de zwakke vallende sterren, zo fel
わずかにひかったながれぼしに
wazuka ni hikatta nagareboshi ni
Wat bidden we voor, de sterren die we zagen
なにをいのるぼくらがみたほし
nani o inoru bokura ga mita hoshi

Vaarwel, utopia van de toekomst
さらばりそうのゆとぴあ
saraba risou no yutopia
Als ik om me heen kijk, zijn de dagen hetzelfde
みわたせばかわらぬひびが
miwataseba kawaranu hibi ga
De vertrouwde groene wegen blijven maar doorgaan
みなれたみどりどうがねえつづいてる
minareta midoridou ga nee tsuzuiteru

Maar ik vergeet het nog steeds niet
だけどぼくはいまもわすれない
dakedo boku wa ima mo wasurenai
De vurige harten van ons, zo vol leven
むねをたぎらせたぼくたちが
mune o tagiraseta bokutachi ga
De dagen die we samen vertelden
かたりあかしたひびを
katariakashita hibi o
Kijk, geld en bloemen hebben geen betekenis
ほらかねもはなもいみがない
hora kane mo hana mo imi ga nai
De eerste fluistering die we deelden
はじめてかわしたささやきが
hajimete kawashita sasaya kiga
Verbind onze handen, laat het niet stoppen.
なりやまないてをつないでよ
nari yamanai te o tsunaide yo