Soneto de Separação

Sonnet van Scheiding

Soneto de Separação

Ineens werd het lachen tot het huilenDe repente do riso fez-se o pranto
Stil en wit als de nevel die komtSilencioso e branco como a bruma
En van de samengevoegde monden werd het schuimE das bocas unidas fez-se a espuma
En van de open handen kwam de schrikE das mãos espalmadas fez-se o espanto

Ineens werd de rust de windDe repente da calma fez-se o vento
Die uit de ogen de laatste vlam bliesQue dos olhos desfez a última chama
En van de passie werd het voorgevoelE da paixão fez-se o pressentimento
En van het stilstaande moment werd het dramaE do momento imóvel fez-se o drama

Ineens, niet meer dan ineensDe repente, não mais que de repente
Werd het treurige wat ooit een minnaar wasFez-se de triste o que se fez amante
En van alleen zijn werd het blijeE de sozinho o que se fez contente

Werd de goede vriend een verreFez-se do amigo próximo, distante
Werd het leven een zwervend avontuurFez-se da vida uma aventura errante
Ineens, niet meer dan ineensDe repente, não mais que de repente