De Takken

La Enramada

De bloemen en de regenLas flores y la lluvia
vergezellen me,me acompañan,
in mijn uren van nostalgieen mis horas de nostalgia
en van verdriet.y de tristeza.

De afstandMe arrebata el pensamiento
ontneemt me de gedachtenla distancia
daarom wordt mijn leven,para hacer de mi vida,
een ellende...una paveza...

De takken zijn al verdord,Ya la enramada se secó,
de lucht... het water weigerde,el cielo... el agua le negó,
zo luisterde jouw trotse hartasí tu altivo corazón
niet naar mij.no me escuchó.

Als een zwaluw zal ik levenComo ave arrante viviré
op zoek naar verlichting voor mijn pijn,buscando alivio a mi dolor,
met de heimwee naar jouw liefde...con la añoranza de tu amor...
ik zal sterven...yo moriré...