The Bosphorus Freezes Over

De Bosporus Vriest Dicht

The Bosphorus Freezes Over

Daar was het dan, hetgene waar we het meest bang voor zijnSo there it was, the thing we dread the most
De tijd had ons ingehaald, de draad eindigdeTime had caught up with us, the Thread ended
Ik voelde me verraden en teleurgesteld, was dat het echt?I felt betrayed and disappointed, was that really it?
En kijkend naar mezelf liggend op de grond van de haven van PiraeusAnd looking down at myself lying on the ground of piraeus harbour
Sneeuwvlokken vallen op mijSnowflakes Falling down on me
Die nacht bevroor de BosporusThat night the bosphorus froze

Laatste liedje schrijvenViimeistä virttään kirjoittaa
Weinigen van ons krijgen het voor elkaarHarva meistä saa
Blijft in herinneringenMuistoihin jää
Dit lied van onsLaulumme tää
Eindigt in verdrietPäättyy ikävään

In de echo's van eeuwenKaiuissa vuosisatojen
Dromen van de dodenHaaveissa kuolleiden
Ontmoeten hoofdenKohtaavat päät
In de sterren zie je het nuTähdissä näät nyt sen
De eeuwigheidIkuisuuden

We kijken naar het zand dat wegglijdt, bezorgd om de constante stroomWe watch the sand trickle, anxious about its steady flow
Maar wat we echt niet zien is, dat elk momentBut what we really fail to see is, that any minute
Het glas zomaar in stukken kan barstenThe glass might just burst Into pieces
Je ziet, het gaat niet om wat je meeneemt, het gaat om wat je achterlaatYou see, it's not about what you take with you, it's what you leave behind
En daar, aan de zijde van een leeuw, vond dit verhaal zijn eindeAnd there, on the side of a lion, this story found its end

Laatste liedje schrijvenViimeistä virttään kirjoittaa
Weinigen van ons krijgen het voor elkaarHarva meistä saa
Blijft in herinneringenMuistoihin jää
Dit lied van onsLaulumme tää
Eindigt in verdrietPäättyy ikävään

In de echo's van eeuwenKaiuissa vuosisatojen
Dromen van de dodenHaaveissa kuolleiden
Ontmoeten hoofdenKohtaavat päät
In de sterren zie je het nuTähdissä näät nyt sen
De eeuwigheidIkuisuuden