Eις λεωνίδαν

λεωνιδα αναξιμανδρου ηυιε ηρωων ηερως πανυπερτατε
αρρFηκτε χαλυβδινε της λακεδαιμωνος αιfετε
αλκιμε βαρβαροβορε ηοπλοδουπε πανελληνων αρχιστρατηγε

αυτοθυσιης κλεος δι’απασας γενεας ηωρισες
μεγασθενες καρτεροθυμε νομιε αναξ
σελασφορος ση περικεφαλαια συμβολον κλεους διηνεκες
αδαμαντινε φαλαγξηγετα ανδρομεδιε σεμιθεε
ηυπο της σης αιχμοφορου λογχης μυριαδαι βαρβαρων διεμελισθησαν

αρειε σιδηροφρακτε διαπυρε δωριεφ
μελανοπωγων ερυθροχιτων περσαιμαχοε τε μηδοκτονε
λεοντος απογονε τε ηρακλεους τεκνον
πολεμοφορε χαλυβδασπιδε ξιφοκρατωρ τε και δορυκρατωρ

δωρικη ση σκληροτις την λυδικην τρυφην κεραυνωσεν
φοβου τε και θανατου παγκρατως ηρχες
ηυπερχρονου ηελιακου λογου φωτοβολε αγωγε
αεναον σον φεγγος ηεμιν δεικνυει αταρπον

ες αει πανταχου ηιερον σον ονομα
ηυφ’ αποντος κοσμου ηυμνησθηισομενον

ες αει μιμνησκω σε