Donkerte

Darkness

De dag breekt donker aan, het telt nu oneindig.Day dawns dark, it now numbers infinity.
Het leven kruipt uit het verleden, kijkend in verwondering.Life crawls from the past, watching in wonder
Ik volg de patronen in mij.I trace its patterns in me.
Morgen's morgen is weer een geboorte.Tomorrow's tomorrow is birth again.
Boten verbranden de brug in de moerassen;Boats burn the bridge in the fens;
De tijd van het verleden keert terug in mijn levenThe time of the past returns to my life
En gebruikt het.And uses it.

Verwijs me niet naar de lettersDon't blame me for the letters
Die misschien in het zand vormen;That may form in the sand;
Kijk niet in mijn ogen, je kunt alle cijfers zienDon't look in my eyes, you may see all the numbers
Die zich uitstrekken in mijn lucht en mijn hand kleuren.That stretch in my sky and colour my hand.
Zeg niet dat ik verkeerd ben in het verbeeldenDon't say that i'm wrong in imagining
Dat de stem van mijn leven niet kan zingen.That the voice of my life cannot sing.
Het lot komt binnen en praat in oude woorden:Fate enters and talks in old words:
Ze vermaken het.They amuse it.

De handen schitteren donker en wit:The hands shine darkly and white:
Alleen in het donker verschijnen ze.Only in dark they appear.
Zegen de baby die vandaag geboren is,Bless the baby born today,
Vliegend in duisternis, vliegend op angst.Flying in pitch, flying on fear.

Ze schitteren in mijn ogen en raken mijn gezichtThey shine in my eyes and touch my face
Waar ik ze eerder heb gezien;Where i have seen them placed before;
Verwijs me alsjeblieft niet naar het lot dat valt:Don't blame me, please, for the fate that falls:
Ik heb het niet gekozen.I did not choose it.
Ik deed het niet, nee nee, ik deed het niet.I did not, no no, i did not
Ik heb het echt niet gekozen.I truly did not choose it.