El abuelo

De grootvader

El abuelo

Zittend op de drempel van de deurSentado en el quicio de puerta
Met een sigaartje tussen zijn lippenEl pitillo apagado entre los labios
Met de pet diep in het gezicht en in zijn handCon la boina calada y en la mano
Een nerveuze staf van hazelaarUna vara nerviosa de avellano
Die zijn heldere en schone voorhoofd herinnertQue recuerda su frente limpia y clara
Misschien de lente die is afgevallenQuizá la primavera desojada
De geur van natte kruitEl olor de la pólvora mojada
Of de smaak van steenkool terwijl hij werkteO el sabor del carbón mientras picaba

De grootvader was een mijnwerker, daar in de mijnEl abuelo fue picador, allá en la mina
En terwijl hij zwarte steenkool groef, verbrandde hij zijn levenY arrancando negro carbón quemó su vida

De grootvader zit op de trapSe ha sentado el abuelo en la escalera
Te wachten op de warme zon in de vroege ochtendA esperar el tibio sol de madrugada
Met zijn blik gericht op de bergenLa mirada clavada en la montaña
Die zijn trouwste vriend zijn, nooit bedriegenEs su amiga más fiel nunca le engaña

Trillende hand gaat naar zijn zakTemblorosa la mano va al bolsillo
Zoekt naar de tabak en zijn boekjeRebuscando el tabaco y su librito

En aan het einde, zoals altijd murmelendY al final como siempre murmurando
Dat María zijn tabak verbergtQue María le esconde su tabaco

De grootvader was een mijnwerker, daar in de mijnEl abuelo fue picador, allá en la mina
En terwijl hij zwarte steenkool groef, verbrandde hij zijn levenY arrancando negro carbón quemó su vida