Eenvoudige Mensen

Gente Humilde

Soms zijn er dagenTem certos dias
Dat ik denk aan mijn mensenEm que eu penso em minha gente
En voel ik zoE sinto assim
Hoe mijn hart zich samenknijptTodo o meu peito se apertar
Omdat het lijkt alsof het gebeurtPorque parece que acontece
IneensDe repente
Als een verlangen om te leven zonder op te vallenComo um desejo de eu viver sem me notar
Net als alles, als ik voorbij gaIgual a tudo, quando eu passo
In een buitenwijkNum subúrbio
Ik kom goed, met de treinEu muito bem, vindo de trem
Van ergensDe algum lugar
Dan krijg ik een jaloers gevoelAí me dá uma inveja
Voor die mensenDessa gente
Die vooruitgaanQue vai em frente
Zonder iemand om op te steunenSem nem ter com quem contar
Het zijn simpele huizenSão casas simples
Met stoelen op de stoepCom cadeiras na calçada
En op de gevel, staat bovenE na fachada, escrito em cima
Dat het een thuis isQue é um lar
Via de veranda, treurige bloemenPela varanda, flores tristes
En leegtesE baldias
Zoals de vreugde die er niet isComo a alegria que não tem
Waar je op kunt leunenOnde encostar
En dan voel ik een verdrietE aí me dá uma tristeza
In mijn hartNo meu peito
Als een wrok dat ik niet hebFeito um despeito de eu não ter
Hoe te vechtenComo lutar
En ik geloof het nietE eu não creio
Ik vraag God om mijn mensenPeço a Deus por minha gente
Het zijn eenvoudige mensenÉ gente humilde
Wat een verlangen om te huilenQue vontade de chorar