Sporen

Huellas

Sporen

Un pequeño café, una calle perdida en HalleEen klein cafe, een verloren straat in Halle
Un borde de espuma, dos copas, tú y yoEen randje schuim, twee glazen, jij en ik
Las sillas vacías, el silencio ha caídoDe stoelen leeg, de stilte is gevallen
Un grifo que gotea, un reloj y su tic tacEen kraan die lekt, een klok en haar getik
La primera copa juntos desde hace añosHet eerste glas tesaam voor ons sinds jaren
De repente cara a cara por casualidadPlots oog in oog door een toevalligheid
Veo tus arrugas, tú mis canasIk zie jouw rimpels, jij mijn grijze haren
No decimos nada, hemos perdido las palabrasWe zeggen niets, we zijn de woorden kwijt

Pero en tus ojos aún veo las huellasMaar in je ogen zie ik nog de sporen
Chispas ardientes del gran fuegoSmeulende vonken van het grote vuur
Y me asusto porque tanto se perdióEn ik word bang want zoveel ging verloren
No regresa nada, ninguna noche, ninguna horaEr komt niets terug, geen avond, geen uur

En este lugar, un puerto olvidado por DiosOp deze plek, een godvergeten haven
Seremos extraños y sin embargo solo somosVervreemde wezens en toch zijn we maar
Dos frágiles barcos desviados de su rumboTwee broze schepen uit de koers geslagen
Por un breve momento confirmados el uno al otroHeel even weer bevestigd aan elkaar
Para luego desviarnos de nuevo mañana o más tardeOm straks of morgen toch weer af te dwalen
Hacia las redes en las que estamos atrapadosNaar de netten waarin we zijn verstrikt
No queda más que retrocederEr zit niets op dan weer bakzeil te halen
Los grandes planes resultan no ser adecuadosDe grote plannen blijken niet geschikt

Pero en tus ojos aún veo las huellasMaar in je ogen zie ik nog de sporen
Chispas ardientes del gran fuegoSmeulende vonken van het grote vuur
Y me asusto porque tanto se perdióEn ik word bang want zoveel ging verloren
No regresa nada, ninguna noche, ninguna horaEr komt niets terug, geen avond, geen uur
No sabíamos en qué nos estábamos metiendoWe wisten niet waaraan we toen begonnen
Navegábamos en una balsa de euforiaWe dreven op een vlot van euforie
Éramos voraces, impacientes, imprudentesWe waren gulzig, ongeduldig, onbezonnen
Todo debía ceder ante la nueva teoríaAlles moest wijken voor de nieuwe theorie

Nos lanzamos, buscamos nuevos caminosWe liepen storm, we zochten nieuwe wegen
No había límites ni tabúes para nosotrosEr was voor ons geen grens en geen taboe
La certeza, la desafiábamos entoncesDe zekerheid, daar schopten we toen tegen
No importaba para nosotros, cuándo o cómo't Maakte niets uit voor ons, wanneer of hoe

Pero en tus ojos aún veo las huellasMaar in je ogen zie ik nog de sporen
Chispas ardientes del gran fuegoSmeulende vonken van het grote vuur
Y me asusto porque tanto se perdióEn ik word bang want zoveel ging verloren
No regresa nada, ninguna noche, ninguna horaEr komt niets terug, geen avond, geen uur

Habíamos limpiado todo, así parecíaWe hadden alles opgeruimd, zo leek het
Pero sin darnos cuenta construimos un nuevo muroMaar we bouwden ongemerkt een nieuwe muur
Y yo estaba tan ciego como tú, lo séEn ik was even blind als jij, ik weet het
Lo comprendería con el tiempoDat zou ik ook wel inzien op de duur
Así que cerramos el círculo nosotros mismosZo hebben wij de kring nu zelf gesloten
Solo queda asombro y arrepentimientoEr blijft alleen verwondering en spijt
Al final de ese período nos esperaEr wacht op ons aan 't eind van die periode
El vacío hueco de la realidadDe holle leegte van de werkelijkheid

Porque lo que teníamos se perdió de nuevoWant wat we hadden, ging weer verloren
No regresa nada, ningún día, ninguna horaEr komt niets terug, geen dag, geen uur
Tal vez conserves en tus ojos las huellasMisschien bewaar jij in je ogen de sporen
¿Queda algo de fuego en ti?Blijft er bij jou toch nog iets van het vuur