C'est la vie

Dat is het leven

C'est la vie

Jong, dat is het leven, jong, dat is c'est la vieJong, dat is 't leve, jong, da's c'est la vie
Dat leven moet je leven, de hobbels zijn geen tweeDat leve mooste leve, de hobs 'rs jeh gein twie
Pak de dag en hou je rechtPlok d'n daag en haw diech rech
Over honderd jaar is alles wegEuver hoonderd jaor is alles weg

Laat de taal in de pap van onze koppenLes spraok iech ins de pappegej vaan uzze kappetein
Dat begint te praten over de koppen ze zijnDat bies begos te praote euver de kappetein ze bein
De laatste tijd deed het zijn houten benen toch zo'n pijnDe lesten tied deeg haom zien houte bein toch zoe'n pijn
Normaal zo stoer maar nu krijg je de houtworm toch wel kleinNormaal zoe stoer meh noe krijg haom d'n houtworm toch wel klein
Ellende elke dag, met zoveel tegenslagEllende eed'ren daag, met zoevaol tegeslaag

Laat ik in het want omhoog, al na het kriekenLes klom iech in 't want umhoeg, al nao 't krejjenes
Ik keek de hele horizon af, ik deed heel goed mijn bestIech keek de gansen einder aof, iech deeg hiel good mien bes
Een krekel kwam aangevlogen, dacht: dat is voor mij'ne Krej kaom aongevloge, dach: dat nes, dat is vaan miech
Hier wordt heel goed en "plop" had ik een sprongetje in het gezichtHeer woord hiel koed en "protsj" had iech e struntsje in 't geziech
Ellende elke dag, met zoveel tegenslagEllende eed'ren daag, met zoevaol tegeslaag

Laat voor ons in de richting Kiel die Duitse havestadLes vore veer in riechting Kiel die duitse havestad
Ik had te hard aan het roer gedraaid, het had zich vastgezetIech had te hel aon 't roer gereurd, 't had ziech vasgezat
Wij hebben net nog Kiel gehaald. ik was de gebeten hondVeer hobbe zjus nog kiel gehaold. iech waor de gebeten hoond
Voor straf werd ik toen Kiel gehaald, de boem om heel rondVeur straof woort iech toen kiel gehaold, de bojem um gans roond
Ellende elke dag, met zoveel tegenslagEllende eed'ren daag, met zoevaol tegeslaag