À Perte de Rue

Aan het Einde van de Straat

À Perte de Rue

Ik loop heen en weer en tel keer op keer mijn zakkenJe fais les cent pas et cent fois le tour de mes poches
Elke stap die me verder wegbrengt, brengt me dichterbijChaque pas de plus qui m'éloignera me rapproche
De straten die we afbreken, de mensen die we tegenkomen, nemen ons meeLes rues que l'on rase les gens que l'ont croise nous emportent
Ik spring vooruit en houd me vastJe m'élance et me raccroche

Volg de laan langs het plein van een stationSuivant l'avenue qui longe le parvis d'une gare
Dan op andere straten die uitkomen op een boulevardPuis sur d'autres rues qui donneront sur un boulevard
Het is een kortere weg, ik loop naast het trottoirC'est un raccourci je longe à côté du trottoir
Afspraak gemaakt, nergens te vindenRendez-vous donné nulle part

Ik ga recht vooruit, recht voor me uitJe vais droit devant, droit devant moi
Waarheen, dat weet ik nietOù ça, je sais ça je sais pas
Volg de beweging, voortdurendSuivant le mouvement perpétuellement
Verdwijnen de voorbijgangersDisparaissent les passants

Aan het einde van de straat, geef ik me overÀ perte de rue, je m'abandonne
Als de nacht valt en iedereen slaaptLa nuit venue quand tous les autres dorment
Aan het onbekende, als het middernacht slaatÀ l'inconnu, quand minuit sonne
Ben ik niemand meerJe ne suis plus personne
Aan het einde van de straat, draai ik rondÀ perte de rue, je tourbillonne
Het geluid van mijn stappen die weerklinkenLe bruit qui dure de mes pas qui résonnent
Verdwijnt zonder doel als het middernacht slaatS'en va sans but quand minuit sonne
Ben ik niemand meerJe ne suis plus personne

De ijzeren gordijnen van de gesloten winkelsLes rideaux de fer sur les magasins descendus
Bij de neonlichten verlicht een verre logo dat hangtAu néons s'éclaire un logo lointain suspendu
Op de lantaarns is een beetje licht verdwenenSur les réverbères un peu de lumière disparue
Het universum van een stad blootgelegdL'univers d'une ville à nu

De eerste voorbijgangers, de eerste croissants worden klaargemaaktLes premiers passants, les premiers croissants se préparent
De dag in het wit staat klaar om zijn pak weer aan te trekkenLa journée en blanc prête à repasser son costard
Een paar bewoners, een paar vogels, kwart over vijfQuelques habitants, quelques oiseaux cinq heure et quart
De eerste metro die vertrektLe premier métro qui part

Ik ga recht vooruit, recht voor me uitJe vais droit devant, droit devant moi
Waarheen, dat weet ik nietOù ça, je sais ça je sais pas
Volg de beweging, voortdurendSuivant le mouvement perpétuellement
Verdwijnen de voorbijgangersDisparaissent les passants

Aan het einde van de straat, geef ik me overÀ perte de rue, je m'abandonne
Als de nacht valt en iedereen slaaptLa nuit venue quand tous les autres dorment
Aan het onbekende, als het middernacht slaatÀ l'inconnu, quand minuit sonne
Ben ik niemand meerJe ne suis plus personne
Aan het einde van de straat, draai ik rondÀ perte de rue, je tourbillonne
Het geluid van mijn stappen die weerklinkenLe bruit qui dure de mes pas qui résonnent
Aan het onbekende, als het middernacht slaatÀ l'inconnu, quand minuit sonne
Ben ik niemand meerJe ne suis plus personne

Aan het einde van de straat geef ik me overÀ perte de rue je m'abandonne
Als de nacht valt en iedereen slaaptLa nuit venue quand tous les autres dorment
Aan het onbekende als het middernacht slaatÀ l'inconnu quand minuit sonne
Ben ik niemand meerJe ne suis plus personne