J'ai Tant Escamoté

Ik heb zoveel verborgen

J'ai Tant Escamoté

Ik heb zoveel verborgen, de hoeken van de leuningenJ'ai tant escamoté, l'angle des parapets
Van mijn onmisbare en mijn ongetemdeDe mes incontournables et de mes indomptables
Gewijd mijn nachten, en mijn polsen gehevenDédicacé mes nuits, et levé les poignets
Op de glanzende baren van talloze plassenSur les comptoirs luisants de flaques innombrables
Van verdriet zonder getij, van leugens overgestokenDe chagrins sans marée, de mensonges enjambés
Van moerassen vol beloftes, nee, ik wil er niet meerDes marais de promesses, non moi je n'en veux plus
Gewoon dat de smaak van overleven verdwijntJuste que disparaisse, le goût du survécu
En dat ik van alibi's, me ontdoeEt que des alibis, je me déshabitue

En zodat men mijn dorstige aderen vergiftigtEt pour qu'on intoxique mes veines assoiffées
Strek ik mijn shirt naar jullie uit, laat mijn broek zakkenJe vous tends ma chemise, baisse mon pantalon
Ik ben naakt als een worm, en ik vul met winterJe suis nue comme un vers, dt je remplis d'hiver
Deze gekke verleiding, die mijn rillingen bevriestCette folle tentation, qui gèle mes frissons

Aan de lichtloze lichten, heb ik me vastgeklamptAux phares sans lumière, je me suis accrochée
En gegraveerd op mijn huid, in wanhopig leerEt gravée sur ma chair au cuir désespéré
De inkt van mijn schimmen, die van jullie kussenL'encre de mes chimères, celle de vos baisers
Verdwijnt in de sporen van mijn identiteitTarie dans les ornières de mon identité
De vlucht zonder grenzen, de botte toevluchtsoordenLes fugues sans frontière, les refuges obtus
Het alfabet van het brevier, nee, ik wil er niet meerL'alphabet du bréviaire, non, moi je n'en veux plus
Ik biecht al deze misverstanden op aan mijn bierJe confesse à ma bière tous ces malentendus
Ik geef toe op de kermis, mijn verloren paradijsJ'avoue à la kermesse mon paradis perdu

En zodat men mijn dorstige aderen vergiftigtEt pour qu'on intoxique mes veines assoiffées
Strek ik mijn shirt naar jullie uit, laat mijn broek zakkenJe vous tends ma chemise, baisse mon pantalon
Ik ben naakt als een worm, en ik vul met winterJe suis nue comme un vers, dt je remplis d'hiver
Deze gekke verleiding, die mijn rillingen bevriestCette folle tentation, qui gèle mes frissons

Ik heb zoveel verborgen, de engel van mijn vrijheidJ'ai tant escamoté l'ange de ma liberté
Van mijn onmisbare en mijn ongetemdeDe mes incontournables et de mes indomptables
Dat de hoeken van de hemel, die van de naastenliefdeQue les angles du ciel, ceux de la charité
In mijn ogen de onoverkomelijke dageraad hebben gelezenOnt lu dans mon regard l'aurore insurmontable
Van mijn gescheurde tranen, van mijn gebroken hartDe mes lambeaux de larmes, de mon cœur ébréché
Van de adem en zijn uitval, nee, ik wil er niet meerDu souffle et de sa panne, non, moi je n'en veux plus
Ik los mijn afwezigheid op, ik herboren in stilteJe dissous mon absence, je renais en silence
Ik houd alles dicht tegen me aan, de heiligen van de sleutelhangerJe serre tout contre moi, le saints du porte-clé

En zodat men mijn dorstige aderen vergiftigtEt pour qu'on intoxique mes veines assoiffées
Strek ik mijn shirt naar jullie uit, laat mijn broek zakkenJe vous tends ma chemise, baisse mon pantalon
Ik ben naakt als een worm, en ik vul met winterJe suis nue comme un vers, et je remplis d'hiver
Deze gekke verleiding, die mijn rillingen bevriestCette folle tentation, qui gèle mes frissons
En zodat men mijn dorstige aderen vergiftigtEt pour qu'on intoxique mes veines assoiffées
Geef ik mijn shirt terug, dronken van vrijheidJe vous rends ma chemise ivre de liberté
Ik laat de winter achter, ik laat het in de steekJe délaisse l'hiver, je laisse à l'abandon
Deze gekke verleiding die mijn rillingen bevriestCette folle tentation qui gèle mes frissons