Meninas de Albarã

Meisjes van Albarã

Meninas de Albarã

De meisjes staan vroeg opLevantam-se bem cedo as meninas
En baden in het meer van AlbarãE banham-se no lago de albarã
Het weerkaatst op de kristallen schalenReflete nas bandejas cristalinas
Het gerimpelde gezicht van de ochtendO rosto enrugado da manhã
Een derde van de bevolking van de aardeUm terço da população da terra
Een restje eten dat overbleefUm resto de comida que sobrou
Een gevangene die in de vroege ochtend ontsnapteUm preso que fugiu de madrugada
De kogels die mijn liefde achtervolgenAs balas que perseguem o meu amor
's Nachts steek ik de fakkel van mijn oog aanDe noite acendo a tocha do meu olho
De vuurtoren van het eeuwenoude witte kaapFarol do cabo branco secular
Ik maak de ketens van mijn schreeuw losDesato as correntes do meu grito
En spreek over de mysteries van deze zeeE falo dos mistérios desse mar
Ik hoor de lach van NeptunusEscuto a gargalhada de netuno
Die me in de Atlantische Oceaan opvingQue no atlântico me abrigou
De gekke stroom van dit levenA correnteza louca dessa vida
Sleurt me ver weg van mijn liefdeMe arrasta para bem longe do meu amor