The Last Leaves of Autumn

De Laatste Bladeren van de Herfst

The Last Leaves of Autumn

Op de Avond van mijn Verdriet vulde ik mijn longen met vuurOn the Eve of my Sorrow I filled my lungs with fire
Vergeet niet dat morgen mijn laatste Winterochtend isRemembered tomorrow is my last Winter's Morn
Terwijl de middernachtmaan groeit in een kristallen lucht zo zwart als de doodAs the midnight moon waxes in a crystalline sky black as death
Vergeet ik niet... dat ik je daar moet volgenI remember...that I must follow you there

Terwijl mijn toekomst een treurig pad lijkt, zit ik en wacht aan de rand...As my furute looks a sorrowed path I sit and wait at the edge...
...aan de rand van een herinnering!...on the edge of a memory!

Ik wacht, wetende wat er komen gaatI wait, knowing the hell to come
Mijn angst brengt de bittere smaak van de dood naar vorenMy fear brings forth it's bitter taste of death
Speelt weer op mijn geestPlays on my mind again
Mijn angst... wacht op de dood.My fear. ...awaits death.

In de duisternis van de stervende maanIn the darkness of the dying moon
Voel ik mijn essentie vervagen, mijn ziel wankelenFeel my essence fading, my soul faltering
Terwijl de duisternis vervaagt voor de dageraadAs the darkness fades before the dawn
Voel ik niets. Mijn ziel begint te ROUWEN.I feel nothing. My soul starts to MOURN.

In de stilte van de stervende maanIn the silence of the dying moon
Voel ik niets dat me binnenkort komt halenI feel nothing come to claim me soon
Terwijl de stilte zich roert in de koude briesAs the silence, stirs in the cold breeze
Voel ik de Winter krabben aan de laatste blad van de Herfst.I feel Winter claw at Autumn's final leaf.