La folle matinée

Zotte morgen

la nuit s'éclipse, le ciel s'effacede nacht sluipt weg de lucht verbleekt
les ombres fuient en silencede schimmen vluchten zwijgend
et à l'horizon lointainen aan de verre horizon
le soleil commence à grimperbegint de zon te stijgen
et là, s'élève de la brumeen daar trekt uit de nevel op
la clarté de l'aubede klaarte van de dageraad
avec en son sein abritéemet in zijn schoot geborgen
tu folle matinéede zotte morgen

la ville s'éveille, le premier trainde stad ontwaakt de eerste trein
perfore le silence et à sonbreekt door de stilte en op zijn
signal commence la danse des foussignaal begint de wildedans der dwazen
l'homme sort de son litde mens kruipt uit zijn ledikant
pense à son boulot et avec son journaldenkt aan zijn werk en met zijn krant
il déambule encore à moitié endormi dans les ruesijlt hij nog halfslaperig door de straten
tu monde reprend ses folles préoccupationsde wereld herneemt zijn zotte zorgen
le rythme de ta folle matinéehet ritme van de zotte morgen

maintenant l'horizon s'embrase et tombenu kleurt de einder rood en valt
le froid doucement par les fenêtresde kou zacht door de ramen
le silence fuit devant tout le bruitde stilte vlucht voor al't lawaai
qui s'élève des ruesdat opstijgt uit de straten
et voilà que le matin revienten daar is dan de morgen weer
un éclat de rire et à chaque foiseen schaterlach en elke keer
il chasse sans vergogneverdrijft hij zonder schromen
la nuit, les rêvesde nacht de dromen

la ville devient sauvage et les voitures filentde stad wordt wild en auto's razen
à travers ses portes et le dernierdoor zijn poorten en de laatste
repos est chassé de son abrirust wordt uit zijn schuilhoek gedreven
les oiseaux fuient pleins de chagrinvogels vluchten vol verdriet
de ses tours car leur chantuit zijn torens want hun lied
n'est plus compris par personnewordt nu door niemand meer begrepen
les gens marchent côte à côtemensen lopen naast elkaar
d'une salutation lointaine, un geste silencieuxeen verre groet een stil gebaar
car tout est maintenant mesuré par le tempswant alles wordt nu door de tijd gemeten
le monde reprend sa folle matinéede wereld herneemt zijn zotte morgen
le rythme de ta folle matinéehet ritme van de zotte morgen

mais le pays lui-même dort encore sa cuitemaar't land zelf slaapt zijn roes nog uit
profondément caché sous le feuillagediep onder't loof verscholen
ici, aucun homme ni aucun bruithier komt geen mens of geen geluid
ne vient troubler l'infinie paixd?oneindige rust verstoren
tandis que la ville maintenant rugit et crieterwijl de stad nu raast en schreeuwt
le matin donne ses ordresde morgen zijn bevelen geeft
ici, à l'aube naissantewordt hier bij't ochtendgloren
le jour est néde dag geboren

et aussi les enfants et les fousen ook de kinderen en de dwazen
restent dormir parmi les rosesblijven tussen de rozen slapen
loin et en sécurité abritésver en veilig geborgen
du rythme de ta folle matinéevoor het ritme van de zotte morgen