Schubben van de Maan (Deel II)

Écailles de Lune (Part II)

De uren verstrijken, de zee zuchtLes heures filent, la mer soupire
Onder verre sterrenSous des astres lointains
Neergelegd in een snufje goudDéposés en une pincée d'or
Trillend op de golvenTremblante sur les houles
Ze opent haar hypnotiserende dansElle ouvre sa danse hypnotique
En absorbeert mijn vervaagde blikEt absorbe mon regard décoloré

Als een ziel in suspensieTelle une âme en suspensio
Zou ik zonder angst willenJe voudrais sans crainte
Verdwijnen onder de golvenDisparaître sous le flots
Horen opborrelen uit de dieptenEntendre jaillir des profondeurs
Hun betoverde klankLeur complainte ensorcelée
Zij zouden me roepen uit hun rijkElles m'appelleraient de leur royaume
Van parelmoer en aquamarijnschubbenDe nacre et d'écailles aigue marine
Om me weg te nemen van mijn geliefdenPour m'emmener loin des miens
Uit een wereld die vreemd voor me isD'un monde qui m'est étranger

Hun hand vasthoudend, langzaamLeur tenant la main, lentement
Zou ik willen zinken in zwart waterJe voudrais sombrer dans des eaux noires
Dat me stilletjes verwelkomtM'accueillant silencieusement
Vaarwel zeggen tegen de ochtendglorenDire adieu aux lueurs du matin
De koude stromingen latenLaisser les courants froids
Mijn gedachten zuiveren, mijn vlees verstenenPurifier mes pensées, statufier mes chairs
Om de slaap te vindenPour trouver le sommeil
Helemaal diep in de oceaanTout au fond de l'océan